Blik op ... 2023

Het jaar 2022 is bijna voorbij. Het jaar waarin Europa zijn onschuld verloor. Sinds de val van de muur eind jaren tachtig leefde ik in de vooronderstelling dat oorlog in Europa iets was uit het verleden. Die waanzin hadden we achter ons gelaten. Nou, nee dus. En ik maak mij grote zorgen over de opkomst van ultra rechts in de politiek. En van overtrokken nationalisme. Als reiziger over de wereld ben ik veel van mijn vooroordelen kwijtgeraakt en koester ik cultuur in al zijn verscheidenheid. De ene traditie is niet per se beter dan de andere, zolang je elkaar maar de vrijheid laat. En ook daar is in het afgelopen jaar van alles mee mis gegaan. De onverdraagzaamheid is behoorlijk toegenomen, zelfs met geweld tegen journalisten en binnen de journalistiek. Ongehoord Nederland is daarvan wel de grootste manifestatie.

Maar laten we het klein houden. Ik ben van nature een optimist. Niettemin heb ik zo af toe het gevoel dat we eens wat meer afstand zouden moeten nemen van onze eigen oordelen en het grotere verband van al die crises waar ons land in verwikkeld is eens van een grotere afstand zouden moeten bekijken. We leven in een klein en overvol landje. En moeten in dat landje voldoen aan alle afspraken die landen binnen de EU hebben gemaakt. Mij bekruipt zo af en toe het gevoel dat we daar simpelweg geen ruimte voor hebben. Natuur versus mensen, huizen versus wolven, energietransitie versus mensen, huizen en wolven. Vergrijzing versus verjonging door migratie. Migratie versus huizen, etc.

Verbeter de wereld en begin bij jezelf. Ik doe mijn best, maar vraag mij af of het voldoende is. De toespraak van de Koning bij kerst sprak mij aan. Verbinden in plaats van veroordelen. Dat lijkt mij een goede raad.

Ik wil het jaar niet in mineur afsluiten. Daarom wens ik ons allen toe dat we in het komende jaar minder het begrip ‘vrijheid’ uitsluitend toepassen op onszelf en ons realiseren dat mijn ruimte grenzen heeft daar waar het raakt aan de vrijheid van een ander. Dat verdraagzaamheid een veel beter criterium is om naar te leven. En ik hoop van harte dat de weer toenemende onverdraagzaamheid bij rechts tegen vrouwen weer afneemt.

Laten we van 2023 een nieuw begin maken. Niet met knallend vuurwerk, maar met een bezinning. Niet: wie moet wat doen om mijn problemen op te lossen. Meer: Wat kan ik doen om de wereld beter te maken? In die gedachte wens ik ons allen een gelukkig nieuwjaar.

Trudie Scherpenzeel

Trudie Scherpenzeel