Lara zoekt hulp

‘De Spaanse Lara, een actieve vrouw van in de dertig, zoekt hulp’

Niet voor zichzelf, maar voor wat op haar pad kwam. Het begon met een meisje dat Lola heette. Het was geen gewoon meisje, maar een meisjeshond. Een galgo. Een beschadigde galgo. Want hoewel de Spaanse wet op de dierenbescherming sinds 2023 van kracht is, zijn niet alle aangekondigde wijzigingen doorgevoerd en nageleefd.

“Daar komt bij”, laat Els Harzing ons weten, “dat een aantal soorten honden in Spanje door heel veel mensen nog steeds gezien worden als gebruiksvoorwerp. Als gebruiksvoorwerp voor de ‘wed- en jachtindustrie’. En is de betreffende hond niet meer bruikbaar, dan wordt-ie opgehangen, doodgeknuppeld of, en dat kost minder moeite, gewoon de straat op geschopt. Maar er zijn natuurlijk ook veel Spanjaarden die wel om honden geven. Sommigen van hen vangen zelfs beschadigde honden op in zogeheten shelters. Lara is er daar een van; zij runt zo’n shelter: Amores Peludos, even onder Madrid. Ze verzorgt daar ruim 100 honden, vooral galgo’s. Dat zijn windhonden die heel veel voor de rennen gebruikt werden en zeg maar, als ze niet meer voldeden simpelweg ‘afgedankt’ worden.”

Het begon met Hipi

Bij Els begon het met Hipi. “Pleun (een van de twee zonen van Els en Jeroen, A.K.) studeerde zo’n twaalf jaar geleden in Malaga, hoorde van deze afschuwelijke praktijken en vertelde het mij. Ik ben me erin gaan verdiepen en kwam een uit Spanje in Nederland geadopteerde galgo tegen die in zijn adoptiehuis niet op haar plek zat. Wij hebben haar meegenomen en bij ons heeft zij, ondanks alle trauma’s, nog een paar fijne jaren gehad.”

“Het deed me zoveel dat ik vaker galgo’s uit Spanje heb geadopteerd. Galgo’s zijn zulke lieve en gemakkelijke honden. Je moet er, zeker als er net een aan je toevertrouwd is, natuurlijk wel enige inspanningen voor verrichten om ze zich thuis te laten voelen. En zelf ga ik nu regelmatig een week naar Spanje om Lara in haar Amores Peludos te gaan helpen.”

“Dat werk bestaat meestal gewoon uit poep scheppen en schoonmaken. En natuurlijk knuffelen met de honden, want ze moeten merken dat er ook aardige mensen zijn en later bij iemand geplaatst worden. Tenslotte worden ze erop voorbereid om geadopteerd te worden.”

Broodnodig

“Gelukkig komen er meer mensen regelmatig helpen, maar dat is niet genoeg. Er moet eten gekocht worden en, en je begrijpt dat dat flink veel geld kost, komt er regelmatig een dierenarts over de vloer in de shelter. Daarom ben ik, om Lara te helpen ook met een fundraising gestart. Ik hoop dat veel mensen daaraan willen bijdragen.”

Op Instagram valt het volgende van Els te lezen: ‘Mijn naam is Els en ik vraag om donaties voor de Spaanse shelter waar ik vrijwilligerswerk doe. Amores Peludos, geleid door Lara, is een liefdevolle opvang voor honden maar de nood is hoog. Laten we Amores Peludos wat ‘lucht’ geven voor de kosten van dierenartsen en voer. Met eigen ogen zie ik hoe belangrijk deze shelter is voor mijn geliefde galgo’s. Dit ras wordt vaak gruwelijk mishandeld, afgedankt, uitgehongerd en misbruikt. Zij zijn het middel om de miljoenenindustrie van jacht en gokken in stand te houden. Ze staan in de Spaanse wet te boek als gebruiksvoorwerp en niet als huisdier. Ze zijn niet beschermd zoals andere huishonden. Amores Peludos is een plek die ze redt, verzorgt, heelt en een ‘forever’ huis voor ze zoekt. De donaties die gegeven worden via deze pagina worden door mij verzameld en in het geheel, door mij, gestort op de rekening van Amores Peludos. Ik houd jullie op de hoogte via mijn Instagram accounts @madeby_els en @longlegggalgoandlittlebro.’

Andere bezitters van adoptiehonden laten weten: “Je moet inderdaad een tijdje investeren als je zo’n hond krijgt, maar je krijgt er zo enorm veel voor terug.”