Voedselbos

Otto Beaujon

In St. Alvère in de Dordogne, daar hadden de mensen het over het Voedselbos, le fôret d’alimentation, als grapje, omdat ze ‘s winters daadwerkelijk voor een belangrijk deel leefden van de uitgestrekte bossen met tamme-kastanjebomen waarvan ze in het najaar massaal de vruchten bijeenharkten en raapten: een kilo tamme kastanjes heeft ongeveer twee keer zoveel voedingswaarde als een kilo aardappelen; en je kunt ze redelijk goed bewaren. De bomen worden niet erg dik maar geven mooi timmerhout voor meubels en zo.

De mensen hadden een wingerd tegen de muur voor de druiven, en een moestuintje met een abrikozenboom op het zonnigste plekje. Niemand piekerde erover om het kastanjeblad weg te harken en daar bloemkool of tomaten te planten; ieder zijn stiel en elke week was er markt en kon je alles, van worteltjes en aubergine tot olijven, kip en vis gewoon kopen.

Een filantroop met een pluktuin, dat bestond niet, omdat de wereldbevolking het een stuk moeilijker zou hebben als elk mens het jaar rond voor zijn eigen maaltijd moest zorgen. Je zou de hele dag bezig zijn om iets eetbaars bijeen te scharrelen, en behalve tijd om er kindjes bij te maken om in de tuin te helpen had je geen tijd voor iets anders dan de doorlopende zorg voor een mondvol hazelnoten, rupsen of mosselen (naar gelang waar je woonde) en vers water. Arbeidsverdeling is één van de eerste vormen van samenwerking in de dieren- en mensenwereld (in een bijenvolk hadden ze al bedacht voordat de mens bestond, en wolven kunnen niet zonder drijfjacht) kortom, als je alles zelf wilt doen doe je jezelf tekort.

Een voedselbos in de huidige samenleving is alleen al als naam iets dat de lading niet dekt. Ik heb er moeite mee.

Oogstbos: even onlogisch. Educatief bos: prima. Vriendschapsbos (vanwege alle helpende handen bij het planten van pompoenenzaadjes en het oogsten van quinoa): prima. Hobbypluktuin, hobby-en-pluktuin, allemaal goed, je hebt of pacht een stukje grond je bent samen met anderen lekker bezig en je geeft weg wat je zelf niet op kunt, en je mag gerust een beetje trots zijn op jezelf en je help- en oogstclub.