Waarom ik politiek actief ben: Dick Stapel

Heel veel mensen moeten er niet aan denken om in de politiek te stappen en bijvoorbeeld in de gemeenteraad actief te zijn, maar er zijn gelukkig altijd mensen die hun ideeën graag vertaald zien in daden. Vaak zullen ze ervaren dat er van hun voorstellen niet altijd zo veel terecht komt als ze zouden willen, omdat ze in veel gevallen compromissen moeten sluiten. Toch houden ze stug vol. Wat bezielt ze? Aan enkele leden van elke politieke partij in Oudewater hebben we die vraag voorgelegd.

Deze keer een bekentenis van Dick Stapel, gemeenteraadslid voor het CDA in Oudewater

Dick Stapel heeft een loopbaan achter de rug die op het eerste gezicht veel minder boeiend lijkt dan die van een aantal collega-raadsleden die zich ook (hebben) laten presenteren in deze rubriek, maar is daarom zeker niet minder relevant voor de maatschappij. En schijn bedriegt, want ook in zijn werk kwamen en komen regelmatig boeiende, uitdagende en unieke werkzaamheden voor, zoals bijvoorbeeld het leiden van een rampenteam na een dijkdoorbraak. Stapel wil op dergelijke activiteiten niet al te breedvoerig ingaan, omdat hij wat dat betreft vindt dat het gewoon bij zijn taken hoort en daarover niet zo graag in de schijnwerpers staat: “Met elkaar vormen we de maatschappij. Ik voel het als een soort verplichting de kwaliteiten die mij gegeven zijn in te zetten in de dienst van de samenleving.” Zo voelde een jonge Dick Stapel dat ook en, omdat hij daarin actief wilde meedenken en doen, werd hij al vrij vroeg lid van het CDJA.

Uiteenlopende taken in uiteenlopende gemeenten

Stapel is oorspronkelijk afkomstig uit Nunspeet, verhuisde, toen hij eenmaal binnen een gemeentelijke organisatie werkzaam was regelmatig, omdat hij graag dichtbij zijn werk wilde wonen: “Op verschillende gemeentehuizen in uiteenlopende gemeenten heb ik de ladder steeds een stukje verder beklommen en zo heb ik alle hoeken en gaten van een gemeentelijke organisatie goed leren kennen. Als laatste was ik als directeur verantwoordelijk voor een vakdienst ruimtelijke ontwikkeling en beheer. En ik wilde graag daar wonen waar ik werkte, want dan heb je echt een verbinding met zo’n gemeente.” Daarna heeft Dick Stapel zich als zzp’er door gemeenten laten inhuren omdat hij zijn kennis en ervaring dan breed kon inzetten waar die nodig was. Zo heeft hij o.a. projecten geleid met betrekking tot risicobeheersing, subsidiebeleid, gebiedsontwikkeling, aanbestedingstrajecten, handhavingsbeleid en maatschappelijke voorzieningen om er maar een paar te noemen. Wat betreft gemeentelijk beleid en uitvoering is Stapel dus absoluut van alle markten thuis.

Maar nu naar de politiek

Dick Stapel voelt zich thuis bij het CDA vanuit zijn christelijke gedachtengoed, “maar ik ben wel heel blij dat de ideeën weer meer gaan over het wij en minder over het ik.”

Hij was al drie raadsperioden gemeenteraadslid in Lisse waar hij destijds woonde en bekleedde daar vervolgens ook twee zittingsperiodes de functie van wethouder: “Politiek is een middel om iets te kunnen betekenen voor de samenleving. En gemeentepolitiek, de gemeentelijke overheid staat heel dicht bij de mensen. Gewoon op het marktplein naar mensen luisteren en met mensen praten en daar dan wat mee doen. Omdat ik vanuit mijn werkervaring weet hoe gemeenten functioneren is raadslid zijn enerzijds soms wat lastiger - want ik heb de neiging om rekening te houden met de ambtenaren die alles moet uitvoeren - en anderzijds wat gemakkelijker, omdat ik weet hoe het binnen een gemeentelijke organisatie werkt.

De rijksoverheid staat vaak wat verder van ons af, maar dat energieplafond dat nu is bedacht is juist weer heel dichtbij; dat merken mensen natuurlijk goed. En die afstand geldt natuurlijk ook enigszins voor de provinciale overheid, maar binnen de gemeente is het vooral omzien naar elkaar; dat past bij mij. Niet denken in winnaars en verliezers, maar sommigen hebben het door allerlei oorzaken nu eenmaal moeilijker dan anderen. Daar moeten we iets mee: we leven in een zodanige welvaart dat iedereen mee moet kunnen doen, ook als ze het niet zo gemakkelijk hebben; dat is onze maatschappelijke plicht. Daarom voel ik me goed bij dat idee van het marktplein: goed luisteren naar alle uiteenlopende verhalen, want het is allemaal nu eenmaal niet zwart-wit en dus moeten we als samenleving veel meer op zoek naar de nuance. Daar werk ik met mijn collega’s graag aan mee.”

Aad Kuiper