Talar Agop, trouwambtenaar Joke Kwakernaak (‘Zo vriendelijk iedereen!’), Jamil Alsulaiman.
Talar Agop, trouwambtenaar Joke Kwakernaak (‘Zo vriendelijk iedereen!’), Jamil Alsulaiman. (Aad Kuiper)

Sprookjeshuwelijk in Oudewater

Elk huwelijk is natuurlijk een sprookjeshuwelijk, maar dat van Talar en Jamil is dat vast en zeker. Want, wees nou eens eerlijk, hoe vaak komt het voor dat twee mensen die uit Syrië gevlucht zijn voor allerlei ellende daar, in Oudewater in het huwelijksbootje stappen?! Vast niet zo vaak; maar Talar en Jamil, die elkaar op vrijdag 22 juli in het stadhuis van Oudewater het ja-woord hebben gegeven, vertellen een bijzonder verhaal. Gelukkig geen verhaal vol rampspoed en narigheid, maar, hoewel ze het hier prima naar hun zin hebben, moesten ze in Syrië, natuurlijk wel heel veel vertrouwds achterlaten. Eerst werkten ze met hun familie aan het leren van de Nederlandse taal - en dat ging duidelijk heel goed - en het opbouwen van een nieuw bestaan hier en nu doen ze dat samen.

Talar Agop is van Armeens-Syrische afkomst, maar haar familie woonde al jarenlang in Aleppo en ze hadden het daar goed. Maar toen de burgeroorlog begon zijn ze naar Libanon gegaan. Daar bleven ze drie jaar en werden geholpen door de Verenigde Naties die voor hen in de bres sprong. Op die manier kwamen ze in Nederland terecht; in Nijverdal. Dus ook Talar. Ze woont hier inmiddels een jaar of zeven. Jamil Alsulaiman is samen met zijn familie, ook via de Verenigde Naties, rechtstreeks vanuit Hama (een grote stad ten noorden van Damascus) in 2014 naar Nederland gekomen; naar Driebruggen. Zijn ouders en zussen wonen in de buurt.

Leren, werken en leven

“Mijn vader had daar een transportbedrijf en zijn vader had dat ook. Ik studeerde economie en zou vast ook in dat bedrijf zijn gaan werken, maar het liep allemaal anders”, vertelt Jamil. Zijn familie en hij zijn gelijk Nederlands gaan leren; hij werkte eerst bij een kaasbedrijf in Bodegraven, maar is nu werkzaam als automonteur in Woerden. “Ik ben heel blij met mijn werk, en ik ben al bezig om nog meer diploma’s te halen.”

Talar heeft na haar inburgeringsperiode de middelbare school afgerond. Nu volgt ze het MBO, richting bedrijfsadministratie, op niveau 4: “Na de zomer ga ik stage lopen bij Elektro Internationaal in Woerden; daar heb ik echt zin in.” Beiden lopen natuurlijk wat achter in hun carrière, maar daar lijken ze inmiddels goed op in te lopen. Ze staan heel duidelijk open voor de maatschappij die ze hier aantroffen en werken er hard aan om daarin te integreren. Jamil: “We willen niet in die aparte gesloten werelden blijven, maar gewoon meedoen met alles wat we hier tegenkomen.” Omdat ze beiden, toen ze hier enige tijd woonden, toch contact zochten met oud-landgenoten waren ze op internet op zoek en troffen elkaar daar. Zo bleek dat Talar in Libanon nog een zwager van Jamil te hebben ontmoet, dus werd er al snel een afspraak gemaakt. En waar dat in resulteerde heeft de lezer inmiddels begrepen: een huwelijk, een sprookjeshuwelijk.

Aad Kuiper

Meer berichten