Opnieuw een exclusieve Oudewaterse winkel gesloten

De Hexameter, wie kent hem niet?! Zelfs als iemand er zelden iets te zoeken had, weet hij of zij, én waar de Hexameter te vinden is én vóóral door wie deze winkel al jarenlang draaiende wordt gehouden: Margo Stekelenburg. Maar ook de Hexameter is nu gesloten. De meer dan dertig jaar drijvende kracht achter deze intieme, gezellige stoffenwinkel in het historisch hart van Oudewater, Margo Stekelenburg, hing daags voor kerst het meetlint aan de wilgen. Heel veel familieleden en vrienden en buren waren op de uitnodiging voor de ‘sluitingsceremonie’ op 24 december naar de Gasthuissteeg getogen, waaronder burgemeester Danny de Vries.

De Hexameter: ‘Uw adres voor modestoffen, fournituren en textiele werkvormen, tevens atelier voor het bekleden van wiegen en maken van trouw- en doopjurken. Naast een vaste collectie basisstoffen vind je er seizoensgebonden modestoffen en een uitgebreid assortiment kleinvakartikelen. Is de winkel bescheiden van formaat, wij zijn niet bescheiden in service, kennis en aandacht.’ Bovenstaande aanbevelingen zijn samengesteld uit verschillende bronnen die op internet te vinden waren. Sommige daarvan waren enigszins gedateerd, maar corona speelde een behoorlijk grote rol in wat zich de laatste jaren in en rond de winkel van Margo afspeelde en hoe de toekomst er voor haar nu uit gaat zien. “De Hexameter was geen essentiële winkel, dus moest ik hem een vrij lange periode gesloten houden. Eerder had ik besloten om tot mijn 70e door te gaan, maar omdat ik toch wat om handen wilde hebben in de weken dat we dicht moesten, heb ik allerlei vrijetijdsbestedingen herontdekt en daarom besloot ik toch maar wat eerder met de winkel en alle cursussen die ik gaf te gaan stoppen.”

Jij met pensioen?

“Mensen zeggen wel tegen me: jij met pensioen? Ja hoor; ik krijg nu AOW en ik vind dat ik de winkel wel mag sluiten. In september bestond de Hexameter, toevallig precies op Open Monumentendag, exact 30 jaar. Dat had ik het liefst willen vieren door ‘de quilt’ op te hangen aan de bomen op de Donkere Gaard, maar ze voorspelden vrij slecht weer. Achteraf bleek het prachtig weer te zijn, maar we hadden al besloten om de quilt niet op te hangen; misschien doen we het volgend jaar.”

De Oudewaterse Monumentenquilt is een kunstproject. De Oudewaterse monumenten zijn gevangen in een mozaïek van hexagonen. De quilt is een idee van Margo Stekelenburg van de stoffenzaak De Hexameter en gerealiseerd door Margo en Ine de Waal. Aan de quilt is meegewerkt door ruim 500 mensen uit geheel Nederland en zelfs daarbuiten. Oudewater vierde in 2015 750 jaar stadsrechten en de quilt was een cadeau aan de stad; red.

Omweg

“Ik heb alles via een omweg bereikt,” vertelt Margo. “Na diverse opleidingen kwam ik te werken in de psychiatrie als bezigheidstherapeute. Daar heb ik mooie herinneringen aan. Ik ken nog veel mensen uit de tijd dat ik in Tilburg en Breda woonde en werkte. Maar na een tijdje ben ik toch weer mijn hart gaan volgen en heb ik me dus ingeschreven voor verschillende cursussen en opleidingen op het gebied van allerlei zaken die met textiele werkvormen te maken hadden. O.a. haalde ik de akte om les te mogen geven in de naaldvakken, maar dat vak werd op scholen weggesaneerd. Daarna haalde ik mijn diploma’s voor de naaivakken. Ik had natuurlijk eerder een soortgelijk pad kunnen volgen, maar een omweg lijkt bij mij te passen, want ik ben uiteindelijk wel daar gekomen, waar ik me op mijn plaats voelde. Het is wel bijzonder dat, zeg maar, alle aktes die ik in de loop der jaren heb gehaald inmiddels bij het oud papier kunnen,” voegt ze er met een lach aan toe. “Maar toen ik in Oudewater een winkeltje kon openen op dat gebied heb ik dat gedaan. Daar lag mijn passie.”

Uiteenlopend werk

“De eerste vijftien jaar van het bestaan van de Hexameter heb ik niet alleen op bestelling genaaid, o.a. bruidsjaponnen, maar ook heel veel verstelwerk gedaan. Het naaien van allerhande, vaak bijzondere kleding heb ik veel langer gedaan. En het geven van advies en raad en vaak simpele oplossingen voor problemen die ingewikkeld lijken is natuurlijk heel dankbaar werk. Vervolgens blijft het geven van cursussen altijd heel leuk.” Dat Margo de naailessen met plezier gaf is wel af te leiden uit het feit dat je mensen die zo’n cursus volgden daar altijd alleen maar vol lof over hoort praten.

NOVO, open monumentendag, Oudewater 750

“Daarnaast zat ik misschien wel al zo’n vijftien jaar in het bestuur van de NOVO (en later de OVO), alhoewel ik dat werk vooral op de achtergrond deed en, eerlijk gezegd, blijf ik daar nog wel een tijdje mee doorgaan. Van daaruit hield ik me onder ander ook bezig met de Open Monumentendag én de Herfstfair die daar jarenlang aan gekoppeld was. De Herfstfair is inmiddels ingewisseld voor de Kunstmarkt. En die is écht heel bijzonder: het hoeft niet groot te zijn, als het maar gezellig is. De laatste Open Monumentendag was echt heel leuk; zeker met dat Doeboek voor kinderen erbij.” Van Oudewater 750 jaar Stad weet Margo zich, naast de eerdergenoemde quilt, de antieke gereedschappen die in de etalages van verschillende winkels lagen en waaraan een soort speurtocht verbonden was goed te herinneren en natuurlijk de bezoeken aan de scholen en het middeleeuws ontbijt.

Niet vervelen

“Maar, zoals ik al zei, kwam corona, en ben ik bijvoorbeeld mijn stamboom uit gaan zoeken. En het resultaat ben ik bezig ik in een creatief project te verwerken.” Aan de deur hangt een enorme merklap die gevuld moet gaan worden met wetenswaardigheden van de voorouders van Margo, die deels al teruggevonden zijn tot in de dertiende eeuw. “Maar een van de belangrijkste dingen waar ik echt tijd in moet gaan stoppen is mijn moestuin; dat is de laatste jaren het kind van de rekening geworden en dat mag echt niet meer.”

De sluitingsceremonie

Ongetwijfeld hadden nog veel meer aanwezigen bij het hapje en het drankje ter gelegenheid van de sluitingsceremonie iets over Margo willen zeggen, maar naast heel veel (naailes)klanten waren er vertegenwoordigers uit allerlei uiteenlopende disciplines, o.a. van de NOVO. Maar ook was er Nell van Gool bijvoorbeeld van de GVO, die onder meer vertelde dat Margo pakken voor het Stadsmuseum had gemaakt, ‘een pak voor Arminius dat tot in de kleinste details klopt, zelfs met eigengemaakte knoopjes’. Ina de Waal wist zich het hele Monumentequiltproject nog goed te herinneren. Corrie van der Heiden vermeldde dat Margo een workshop voor de vrijwilligers van de Heksenketel had verzorgd. Marja Knotters kende Margo nog van ‘Soos Truus’ (een jongerenvereniging in de jaren ‘70, red.) had het contact met haar later verstevigd na een ontmoeting op een bijzondere expositie. Hans Janmaat noemde het door Margo in elkaar gezette Ropeypak (het symbool van Oudewater 750, red.), waarin hij menig wandelingetje had gemaakt. Nettie Stoppelenburg: “De Hexameter is niet weg te denken uit Oudewater; ik voel me zónder zelfs een beetje hulpeloos. Maar Margo heeft ongelooflijk veel gedaan; ook voor het Utrechts Archief wat betreft het project De vrede van Utrecht. Janet van Diest (Seyl & Treyl): “Ik zat nog samen met Margo op de openbare lagere school.” Trudi Vink: “Met Margo zat ik samen in het oprichtingsbestuur van het Cursusproject.” En dan schrijven we nog niet een kwart van de uiteenlopende verhalen.

Burgemeester Danny de Vries deed er nog een schepje bovenop door te vertellen dat de Hexameter meer dan een gewone winkel was: een plek waar mensen samenkomen en noemde Margo een echte verbinder in Oudewater. Er zullen zeker nog meer zaken aan Margo gekoppeld kunnen worden dan de al genoemde en daarbij de werkzaamheden voor de permanente expositie van de schilderijen van Gerard David en die voor het 100-jarig bestaan van het Rode Dorp. “Je bent terecht Koninklijk onderscheiden, maar je bent ook een zorgzame vrouw met oog voor een ander. Daarvoor kreeg je de Oudewaterse onderscheiding: het Redder in Nood Hartje. En alle spullen die nu nog in jouw winkel staan ga je de komende weken gewoon beschikbaar stellen voor allerlei goede doelen … ook dat vind ik echt bewonderenswaardig.”

En kort daarop werd er niet een lint doorgeknipt, zoals gebruikelijk bij een opening, maar in plaats daarvan werden twee linten aan elkaar geknoopt zodat de winkel symbolisch weer gesloten werd.

Toegift

Margo kreeg naast een museumjaarkaart van de gemeente (voor meer dan 450 musea: ‘je gaat het nog druk krijgen’) een leuk plantje; weliswaar geen geranium, maar Margo zou er wel achter kunnen gaan zitten. De Vries wist dat dat zeker niet zou gaan gebeuren. Marja Knotters (‘bedankt voor het Hexametergevoel!’) had samen met Ada Schoonderwoerd en Lia de Vries een boekje gemaakt over dertig jaar Hexameter en ze schonken daarbij een bijzonder toepasselijk kunstwerkje.

Margo werd, hoewel ze dat eigenlijk had willen voorkomen, toch enigszins emotioneel bij haar dankwoord: “Ik ben blij dat ik met jullie lief en leed heb kunnen delen … dit is de sluiting van de Hexameter, maar gelukkig blijven we elkaar wel zien.”

Aad Kuiper / foto’s Bert van der Horst