Waarom ik politiek actief ben: Vincent Bos

Heel veel mensen moeten er niet aan denken om in de politiek te stappen en bijvoorbeeld in de gemeenteraad actief te zijn, maar er zijn gelukkig altijd mensen die hun ideeën graag vertaald zien in daden. Vaak zullen ze ervaren dat er van hun voorstellen niet altijd zo veel terecht komt als ze zouden willen, omdat ze in veel gevallen compromissen moeten sluiten. Toch houden ze stug vol. Wat bezielt ze? Aan enkele leden van elke politieke partij in Oudewater hebben we die vraag voorgelegd. Deze keer een bekentenis van

Vincent Bos

Vincent Bos (26), gemeenteraadslid in Oudewater voor de fractie CU/SGP, laat zich opmerken. Stuurt met regelmaat zijn plannen en gezichtspunten naar de media, dient moties in, schrijft aanbevelingen en laat zien dat de gemeenteraad een daadwerkelijke bijdrage kan leveren aan het besturen van de stad.

Of hij een echte Geelbuik is? Dat -tot zijn spijt- net niet, hoewel hij hier vanaf dag één woont. Zijn ouders zijn afkomstig uit Waarder, hij werd geboren in het ziekenhuis in Woerden, en hij trouwde later met een meisje uit Kamerik. Het gezin, inmiddels met een zoon Joël, woont in Oudewater.

Later in het gesprek waarbij we het hebben over ambities, of Vincent bijvoorbeeld voor een periode van meerdere jaren naar een eervolle baan in het buitenland zou willen, is het antwoord hardgrondig: “Nee, ik ben hier in dit mooie polderland geworteld.”

Studeerde bestuurskunde in Leiden en Rotterdam, werkte twee jaar bij het ministerie van infrastructuur en waterstaat aan de planning voor nieuwe rijkswegen en is sinds november ‘22 fractiemedewerker voor de Christen Unie in de Tweede Kamer met Infrastructuur, Wonen en de Groningse gaswinning in zijn portefeuille (we spreken elkaar daags voor de publicatie van het rapport van de enquêtecommissie).

Maar nu naar de politiek

Geen wonder dat ‘wonen’ ook in de gemeenteraad volop Vincents aandacht heeft. Tijdens de vorige coalitie was hij pleitbezorger voor telkens een behoorlijk aantal goedkope huur- en koopwoningen per bouwproject, en kreeg daar ook de handen voor op elkaar. Daarmee liep hij vooruit op de recente plannen van minister De Jonge die dat ook wil maar op zeer verdeelde standpunten in gemeentes elders in het land stuit. “De wooncrisis, vindt Vincent, is het belangrijkste probleem van dit moment dat een meer harmonieuze samenleving in de weg staat.”

Het verkiezingsprogramma van CU/SGP Oudewater is een goed jaar oud, maar blijkt toch al behoorlijk achterhaald door de actualiteit: De RES (=Regionale Energie Strategie, de windmolens en de zonnepanelen) staat er na een jaar heel anders voor nu de opgewekte stroom de verbruiker elders nog amper kan bereiken: kabellegger Stedin heeft het te druk. Vincent: “En zon op alle daken is heel verstandig, maar in het historisch stadsdeel van Oudewater zou ik daar toch grote moeite mee hebben.”

Het eerste programmapunt van CU/SGP voor de huidige gemeenteraad was: betere verhoudingen in de raad. Bespeur je dat? Vincent: “In elk geval: minder zuur dan enkele jaren geleden. Vaker constructief, minder priegelig. Een vlot verlopen begrotingsraad waarin ook het CDA vóór stemde, dat was een toonbeeld van die betere sfeer. Maar nog steeds passeert het soort scherpslijperij als een amendement op een zienswijze van de raad om er een enkel woord als ‘fatsoen’ uit weg te amenderen of te vervangen. De wezenlijke problemen sneeuwen onder door dit soort tijdverdrijf. Daar zouden we echt van af moeten en ons bezighouden met inhoudelijke voorstellen en besluiten.”

“Armoedebestrijding is zo’n probleem dat het afgelopen jaar ongekend de kop opgestoken heeft. Ook de gemeente kan en moet daar naar mijn overtuiging een belangrijke bijdrage aan leveren, met name om de maatschappelijke organisaties te ondersteunen.

Openbaar vervoer

Een derde programmapunt waar CU/SGP grote waarde aan hecht is het openbaar vervoer van en naar Oudewater.”

Vincent Bos reist zelf dagelijks per OV naar zijn werk en stelt vast dat het gemiddeld heel wat meer tijd kost dan voorheen, terwijl het juist sneller zou moeten kunnen om mensen te verleiden het OV te nemen in plaats van de auto.

In de landen om ons heen wordt al ruimhartig korting en zelfs gratis OV ter beschikking gesteld aan bepaalde doelgroepen (65+), terwijl bij ons de tarieven schrikbarend gestegen zijn en de frequentie en stiptheid evenredig afgenomen. De staatssecretaris, zegt Vincent, heeft daar zo haar eigen opvattingen over (op de dag van ons gesprek maakte de NS een verlies van 300 miljoen bekend).

Op Oudewaterse schaal bepleit de fractie CU/SGP het gebruik van de fiets, waar op het punt van verkeersveiligheid nog wat te winnen valt: onder andere maatregelen die de snelheid van het autoverkeer moeten afremmen. De Hekendorpse Buurt is zo’n traject waar dagelijks veel fietsers (onder andere schoolgaande kinderen) gebruik van maken en waar de meeste automobilisten het ‘parcours’ kennen (en de gang er behoorlijk in houden).

“Een kleinschalige samenleving als de onze behoudt haar samenhang dankzij menselijke contacten, iedere inwoner neemt deel aan uiteenlopende netwerken zoals woonvorm, kerk, sportvereniging, school, ondernemersvereniging, voedselbank, ouderenzorg etcetera. Voor het gemeentebestuur is het van belang die netwerken in stand te helpen houden met feitelijke hulp of subsidie, om conflicten op te lossen, om groepen (zoals arbeidsmigranten) die zich niet gemakkelijk aansluiten actief bij de samenleving te betrekken. Dat is een motivatie voor mijn werk als gemeenteraadslid.”

Heeft Vincent Bos verdere ambities in politiek of bestuur? Vincent: “We hebben in Oudewater al een uitstekende wethouder van de Christen Unie (Bas Lont, red.). En kamerlid, merk ik dagelijks, is een hondenbaan: 24/7, altijd op je woorden letten, dagelijks een berg commentaar op social media. Verder heeft mijn opleiding mij een breed scala aan mogelijkheden gegeven zodat ik mij op allerlei plekken kan zien belanden; ambtenaar, wethouder of kamerlid incluis. Wat ik wel weet is dat burgerschap en mijn eigen verantwoordelijkheid nemen voor mij belangrijke waarden zijn die mede mijn toekomst zullen bepalen.”

Otto Beaujon