Briefkaart
Door: Otto Beaujon AlgemeenVan een vriendelijke oude dame uit Driebergen die ik ontmoet had via de vereniging ‘De Oude Fiets’ erfde ik het afgelopen jaar een enorm pak met wel vijfhonderd oude prentbriefkaarten. Grootste gemeenschappelijke deler: op elke kaart stond een afbeelding van een fiets met een mens er op (een enkele keer een aap of een beer). Vaak was het een jonge vrouw met of zonder boeket, met een mooie jurk, een bontjas of bijna niks aan. Soms een soldaat, of een zeeman.
Bij de prentbriefkaart ging het ook niet om het plaatje. Vaak gedrukt in een oplage van duizenden, soms waren de kleuren iets ten opzichte van elkaar verschoven, maar daar ging het ook niet om: op de keerzijde stonden boodschappen als: Lieve moeder, ik ben veilig aangekomen, uw liefhebbende dochter Willemijn.
Franse, Duitse, Engelse, Zweedse, Spaanse of zelfs Russische afzenders en ontvangers kochten jaarlijks vele miljoenen van zulke kaarten, plakten er postzegels van het laagste Nederlandse of buitenlandtarief op, maar op 95 van de 100 oude kaarten zijn de zegels er door de briefkaartenhandelaren vanaf gepeuterd omdat gebruikte postzegels ook meer dan honderd jaar lang ‘handel’ geweest zijn.
Tussen die honderden kaarten -heb geduld! Ik lees af en toe eens een stapeltje door als er toch niks op TV is- kwam ik er eentje tegen die geadresseerd was aan, lees het zelf maar: de jongejuffrouw Pietertje Kool, p/a Den Heer A. Kool, landbouwer in de Ruige-Weide nabij Oudewater. Afzender: Marrigje Kool, Bodegraven. Met de postzegel is helaas ook de datum van afstempeling er af gerukt.
Otto Beaujon
