Recycling

Op de gemeentewerf aan IJsselveld in Montfoort sprongen mij vier stoeltjes in het oog. Ze stonden naast de container, waar bewerkt hout in gegooid moest worden. Daarbij ook best een aardig uitziend bankstel en meer moois. Het verbaasde mij. Mij werd verteld dat voorheen de Kringloop hier een eigen container had. Daar gingen spullen in die hergebruikt konden worden. Helaas, kwam de Kringloop er niet meer om. Sindsdien gingen ook vrijwel alle goede spullen richting onomkeerbaar recyclen.

Nu is recyclen super goed natuurlijk. Zeker in deze tijd, dat we zuinig willen zijn met onze grondstoffen. Als goede rentmeesters zijn we het eigenlijk verplicht aan onszelf en de generaties na ons, om te recyclen. Maar dat betekent in dit geval toch ook zeker hergebruiken, wat je kunt hergebruiken. De vier stoelen bijvoorbeeld, zagen er heel erg opknapbaar uit. Een leuk projectje. Even afschuren, nieuw leven geven. Maar nee, dat was niet mogelijk. Niets van wat hier binnenkomt, mag weer naar buiten, begreep ik.

Dat was anders. Totdat mensen hadden geklaagd. Zij hadden namelijk het bankstel van een overleden familielid op de aanhanger voorbij zien komen. Nu kan ik me ergens voorstellen dat dit pijnlijk is. Tegelijkertijd denk ik: wat heeft een overleden familielid eraan dat zijn of haar goede bankstel ook ‘meegaat het graf in’. Waarom niet meubelstukken een nieuw leven gunnen? Als zelfs moeilijk wordt gedaan over een paar goede stenen die je zou willen meenemen voor je tuin? Natuurlijk is het niet zo rigide en wordt er heus wel een oogje dicht geknepen. Tevens is te begrijpen dat regels regels zijn, en er ergens een grens is aan wat kan. Maar kan het nou niet anders? Moet goed spul echt weg?

Uiteindelijk begint een beter milieu bij onszelf, en bij degene die het spul naar de stort brengt. Dan kun je honderd keer zonnepanelen op je dak hebben, maar als je net zo gemakkelijk bruikbare spullen bij het grof vuil zet, kun je je afvragen hoe milieubewust je bezig bent.

Tegenwoordig kun je herbruikbaar spul ook heel gemakkelijk in een lokale weggeefhoek zetten. Of zet het op verkoopsites als Marktplaats of Vinted. Recent zo via Marktplaats onze roeimachine verkocht die stof stond te happen op zolder. Ook via Weggeefhoek Montfoort/ Linschoten maak ik zo geregeld iemand blij. De ene keer met speelgoed. Een andere keer met een campingbedje dat nog een ronde mee kan. Natuurlijk kost het even wat moeite, maar in the end ben je er dan zelf van af, en maak je hopelijk iemand blij. Een win-win situatie. Toch?

Je bent er niet als je elektrisch rijdt. In tegendeel zelfs. Maar dat is weer voer voor een andere column ;-)

Sjoukje Dijkstra