Burgerparticipatie?

De bewoners uit de klankbordgroep rondom het nieuwe scholencomplex hebben de handdoek in de ring gegooid. Dat verdrietige bericht bereikte mij afgelopen week.

Opvallend tijdens de onthulling van het ‘bouwbord’, waren juist de omwonenden. Die schitterden in afwezigheid. Op een enkeling na, die er toch niet zoveel issues mee had als het scholencomplex op de oude Hofland locatie zou verrijzen. De directe buren die er problemen mee hebben, hadden op dat moment geen zin in koffie en taart. Die zou ze wellicht in het verkeerde keelgat zijn geschoten, want ze voelen zich niet gehoord.

Het is ook zo jammer. Burgerparticipatie betekent over het algemeen dat burgers mee mogen praten over de plannen. Al in een vroeg stadium zelfs. Dat is wat er hier al fout ging. Niet alleen werden de omwonenden niet persoonlijk benaderd. Vervolgens gebeurt het ook op zo’n onhandige manier, dat ze zich geconfronteerd zien met voldongen feiten. Dat ze dan mogen komen opdraven om ze het gevoel te geven dat ze er iets toe doen (een puntje hier, een kommaatje daar), terwijl de plannen eigenlijk in kannen en kruiken zijn, is dan verre van handig.

De school moet er komen. Op die locatie. Rechtsom of linksom. Tegenstanders zijn dan relschoppers. Daarmee hoef je niet te praten. Het is pijnlijk om te zien hoe groot de kloof hier is tussen deze burgers en de zittend wethouder. Hoe krampachtig men met een feestelijk moment ook probeert om nog iets goed te breien? Maar daarmee wordt alleen maar het tegenovergestelde bereikt.

Het momentum begreep ik persoonlijk ook niet zo goed. Als er nou een eerste paal de grond in gaat bijvoorbeeld. Of als de bezwaarprocedures bij de Raad van State afgerond zouden zijn. Dan is het misschien voor de scholen en de wethouder reden tot feest. Maar toch liefst ook alleen, nadat je hebt laten blijken dat je echt alles zult doen om de bezwaren van betrokkenen weg te nemen?

Ook ik als ouder met kinderen op de Graaf Jan houd mijn hart vast als ik die verkeerssituatie zie, en bedenk alleen maar: hoe dan? M’n kinderen kunnen nu veilig (verkeersluw) naar school toe fietsen en lopen. Ik weet niet hoe dat dan zal gaan. Zeker als verkeer ook via de Bovenkerkweg aankomt, waar geparkeerd, gekeerd en gedraaid zal moeten worden, te midden van de (fietsende) kinderen.

Misschien moet ik ze toch weer begeleiden naar school, tot we weten waar de gevaarlijke punten zitten. Het zal je kind maar zijn, dat onder een auto komt.

Sjoukje Dijkstra

Sjoukje Dijkstra