Geduld en vermaak

De aanstekelijke bulderende lachsalvo's van de man op de heftruck, u hebt het filmpje vast ook op Youtube gezien? Hij rijdt je twee minuten rond in een gigantisch magazijn in Tilburg, zo groot als heel Oudewater-binnen-de-singels, en tot de nok gevuld met wc-papier. Wit, grijs, roze, groen, dubbel, driedubbeldik, teveel om op te noemen, tientallen miljoenen rollen, een paar honderdduizend pallets vol. Hij stopt bij een collega op een andere heftruck en vraagt: zijdegij ook bang dat ge uw gat niet meer af kunt vegen? en dan komen ze samen niet meer bij van het lachen. "Kom, zegt de heftruckchauffeur, ik ga weer eens aan het werk, hahahahahahahahaa!"

Zo erg is het dus nog niet met de bevoorrading met levensmiddelen en dagelijkse benodigdheden. Reizen naar het buitenland is er voorlopig niet bij, vermaak op TV zoals voetballen en wielrennen (een betere manier om mensen thuis-aan-de-buis gekluisterd te houden is er niet) zijn afgelast, Netflix maakt overuren en mensen die tot thuiswerken gedoemd zijn, hebben nu ineens de gelegenheid om die mooie cassette met alle opera's van Verdi die ze nog nooit gedraaid hebben eens afspelen. En nog nooit heb ik per dag zoveel grappige filmpjes, plaatjes en liedjes langs zien komen.

Japan heeft op het moment van schrijven de Olympische Spelen nog niet afgelast, maar de UEFA het Europees voetbalkampioenschap al wel. De Tour de France is nog maar de vraag. Iedereen zoekt zijn draai, wie thuis kan werken werkt thuis, bloemisten draaien hun prachtige bloemen door, postorderbedrijven doen gouden zaken, pakjesbezorgers moeten per dag 300 in plaats van 200 pakjes bezorgen, supermarkten maken kerstomzetten, schoolkinderen zitten aan de laptop of het tablet, iedereen die een tuin of balkon heeft loopt te sjouwen met plantjes, al die thuiswerkers kopen ook verdacht veel verf, kwasten en schuurpapier, de bibliotheken zijn dicht maar voor wie lezen wil is van alles te koop bij de lokale boekhandel, en zo niet op voorraad: vandaag besteld, morgen in huis.

Geduld oefenen wordt de grote opgave; zolang het aantal besmettingen toeneemt, is er weinig te voorspellen hoe lang het zal duren. Tien à twaalf weken in een strak georganiseerd land als China, in Italië misschien het dubbele, maar ook een half jaar lijkt niet onmogelijk? Ondertussen: geduld hebben, je kooplust binnen de perken houden, doorgaan met ademhalen. Maar sommige mensen worden nu al een beetje balorig, we zijn nog amper een week bezig en mensen slaan elkaar op hun bek om een parkeerplaats bij een natuurgebied, waar ze met hun gezin willen gaan wandelen. Anderzijds: behulpzaamheid alom, de voedselbank gaat gewoon verder, het plaatselijk naaiatelier maakt mondkapjes, en biedt ze gratis aan het ziekenhuis aan.

Maar voor kleine en grote ondernemers is het wrang. Hoe maak je straks als zzp-er aannemelijk hoeveel inkomsten je door deze corona-hype misgelopen bent? Onze regering beloofde van de week de ondernemer alvast gouden bergen, maar helaas geldt ook nu: eerst zien, dan geloven. En niet ten onrechte: onze politici hebben zelf voor hun slechte reputatie gezorgd. Rutte blijkt, zoals hij dat zelf noemt, dingen zich soms 'actief niet meer te kunnen herinneren.' En zijn maat Wiebes, veroorzaker van de toeslagenaffaire, heeft vooralsnog geen cent uitbetaald aan de mensen in het aardbevingsgebied in Groningen. Diezelfde Wiebes zei vorige week voor de camera dat zzp-ers niet op enige clementie hoeven te rekenen, omdat zij "daar zelf voor gekozen hebben." Die uitspraak heeft hem veel begrip en sympathie opgeleverd, zullen we maar zeggen. Het schetst wel zo'n beetje het vooruitzicht op de financiële afwikkeling voor de kleine ondernemer en de werknemer met nul-urencontract, helaas.

Ondertussen zijn de ooievaars terug op hun Oudewaterse nest, en herneemt het dagelijks leven zijn loop, voorlopig in sociaal isolement. Sterkte en gezondheid, geachte lezer!

Otto Beaujon