Gert van der Linden zet na 65 jaar wonen eigen bankje aan de IJssel

Wie tegenwoordig over de IJsselkade wandelt, ziet een van de mooiste plekjes van Montfoort. Met uitzicht over de Hollandse IJssel, historische panden en volop groen is het een geliefde plek voor wandelaars en bewoners. Dat was ruim zestig jaar geleden wel anders. “Vroeger was het lang niet zo netjes als nu”, blikt de 86-jarige Gert van der Linden terug.

Samen met zijn vrouw Riet woont Gert inmiddels bijna 65 jaar aan de IJsselkade. Ter gelegenheid daarvan maakte hij onlangs zelf een bankje, dat met hulp van buurtbewoners langs de IJssel werd geplaatst. Namens het buurtcomité kregen Gert en Riet van buurvrouw Wilma Versloot een bos zonnebloemen overhandigd als dank voor hun initiatief.

Het idee voor het bankje ontstond tijdens de vele wandeltochten die het echtpaar door de jaren heen maakte. “We hebben altijd veel gewandeld”, vertelt Gert. “Dan kwam je onderweg vaak bankjes tegen met een bordje erop: geschonken door die of die. Toen dacht ik: dat zou ik ook nog wel eens willen doen.”

Dat voornemen bleef lange tijd op de achtergrond, totdat Gert besloot er alsnog werk van te maken. “Ik wilde nog één keer een mooi werkstuk maken”, zegt hij. “Dit is eigenlijk het sluitstuk.” Helemaal stilzitten doet hij overigens nog niet. “Er is genoeg werk te doen in de tuin en binnenkort is de molen in het Stadspark ook weer toe aan een opknapbeurt”, zegt hij met een knipoog. 

Binnen een uur bezet

Dat het bankje op een goede plek staat, bleek vrijwel direct. “Binnen het eerste uur zaten er al mensen op te lunchen”, vertelt Gert lachend. “Die wisten natuurlijk helemaal nergens van.” Inmiddels wordt het bankje dagelijks gebruikt door wandelaars en fietsers die even willen uitrusten en genieten van het uitzicht over de rivier.

Volgens Riet past het bankje ook bij de saamhorigheid die de buurt kenmerkt. “Het geeft toch een stukje gemeenschap en verbroedering”, zegt ze. Juist dat buurtgevoel is iets wat het echtpaar in de afgelopen decennia heeft zien groeien. Het bankje staat bovendien op een plek die veel herinneringen oproept. Niet alleen aan hun eigen leven aan de IJsselkade, maar ook aan de enorme veranderingen die het gebied heeft doorgemaakt.

Niemand wilde hier bouwen

Toen Gert en Riet begin jaren zestig hun grond aan de IJsselkade kochten, keek vrijwel niemand om naar deze kant van Montfoort. “Niemand wilde hier bouwen”, vertelt Gert. “Nu wordt daar natuurlijk om gelachen.”

Buurvrouw Wilma Versloot kan dat bevestigen. Zij groeide op naast het echtpaar en kan bevestigen dat de ‘Kippekaai’ er vroeger heel anders uitzag. “Er stonden schuurtjes, kippenhokken en een oude hooiberg die op instorten stond. Het liep dood. Het was echt een gribus.”

Waar nu verzorgde woningen en tuinen liggen, stonden vroeger vervallen gebouwen. Zelfs op de plek waar het nieuwe bankje staat, stond bebouwing. “Er stonden huisjes die onbewoonbaar waren verklaard”, herinnert Gert zich. Hij laat hierbij een oude foto zien. “Het was toen een heel smal straatje.” 

Voor kinderen vormde dat een groot speelterrein. “Omdat het doodlopend was, konden de kinderen zo het land inlopen. Het was één groot avontuur.” Wilma herinnert zich nog hoe er niet gestrooid werd in de winter, zodat de kinderen er konden sleeën. “Dan gingen ze in rijen, de slee achter de auto geknoopt en glijden maar.” 

Een gouden beslissing

Dat Gert en Riet juist hier terechtkwamen, was deels toeval. Een plaatselijke bakker wilde zijn bedrijf uitbreiden en bood een stuk grond aan waarop destijds nog fruitbomen stonden. Omdat het echtpaar klant was bij de bakker, kwamen ze met elkaar in gesprek.

Toch was niet iedereen direct overtuigd van de locatie. Ook Wilma kent verhalen uit die tijd. “Mijn moeder zei vroeger: daar ga ik echt niet wonen, maar later zei ze dat het de beste keuze ooit was geweest.”

Gert kreeg destijds steun van zijn vader, die hem aanmoedigde de stap toch te zetten. “Hij zei: als je daar graag wilt wonen, moet je het doen. Je kunt maar één keer kopen.” Achteraf bleek dat een wijs advies. Later kregen verschillende bewoners de kans extra grond aan te kopen, waardoor de ruime tuinen ontstonden die tegenwoordig zo kenmerkend zijn voor de IJsselkade.

Genieten van iedere dag

Hoewel Gert volgende maand 87 wordt, is hij nog opvallend actief. Wandelen, tuinieren en af en toe een klusje voor anderen, hij doet het nog steeds graag. Toch kijkt hij niet ver vooruit. “Over twee jaar is voor ons heel veel”, zegt hij, wanneer het gesprek op de officiële 65 jaar wonen aan de IJsselkade komt. “Wij kijken meer bij de dag. Gewoon blij zijn dat we samen zijn.”

Vanaf hun eigen tuin genieten Gert en Riet dagelijks van de plek waar zij meer dan zes decennia geleden hun toekomst begonnen. Een plek waar vroeger nauwelijks iemand wilde wonen, maar waar tegenwoordig velen jaloers op zijn.

Het bankje aan de IJssel is daarmee meer dan een zitplaats geworden. Het is een tastbare herinnering aan een leven lang wonen aan de IJsselkade én aan de bijzondere ontwikkeling van een stukje Montfoort dat in de ogen van Gert misschien wel mooier is geworden dan hij ooit had kunnen dromen.