Groene daken vinden hun weg naar Montfoort

‘Als dat vliegwiel gaat draaien, komt het vanzelf op gang’

Afgelopen zaterdag stond de parkeerplaats aan de Truus Oversteegenstraat in het teken van een opvallende, duurzame actie. Inwoners van Montfoort en Linschoten konden daar hun materialen ophalen voor een groen dak. Met busjes en aanhangers reden deelnemers af en aan om de sedumtrays in te laden. “We zijn leeg”, klinkt het halverwege de ochtend tevreden.

De actie werd georganiseerd door Duurzaam Montfoort en Linschoten. Dankzij een subsidie van 5.000 euro konden inwoners met korting hun dak vergroenen. “We dachten: als we nou 300 vierkante meter kunnen realiseren in de wijk, dan kunnen we die subsidie mooi verdelen per vierkante meter”, vertelt Marjon Bakker. Dat doel werd niet helemaal gehaald, maar de initiatiefnemers kijken toch positief terug.

“Het is uiteindelijk rond de 150 vierkante meter geworden”, zegt Sylvia Benschop. “Dat is minder dan gehoopt, maar het was ook een pilot. Dan is het juist goed om te kijken wat werkt en wat niet.”

‘Mensen waren er vroeg bij’

Al vroeg in de ochtend meldden de eerste deelnemers zich. “Ze konden tussen negen en elf uur hun spullen ophalen, en ze waren er ook echt vroeg bij”, vertelt Marjon. De dag ervoor was het materiaal al geleverd met een grote vrachtwagen.

Het ophalen gebeurde grotendeels in eigen beheer. “Iedereen kwam met een busje of aanhanger”, zegt Sylvia. “We brengen het niet thuis, dus mensen moesten het zelf regelen. Soms hielpen buren elkaar, maar dat moet wel echt op gang komen.”

De belangstelling was nog beperkt. “Er waren uiteindelijk zes deelnemers”, zegt Marjon. “We hadden gehoopt op meer aanmeldingen, maar dat is ook iets waar we van leren.”

Drempels en enthousiasme

Volgens de organisatoren spelen praktische bezwaren een rol. “Het is best een klus om alles naar je dak te krijgen”, legt Sylvia uit. “Je moet het echt met meerdere mensen doen. Met z’n drieën of vieren gaat het prima, maar alleen is het lastig.”

Toch zagen ze vooral enthousiasme bij de deelnemers. “De mensen die meededen, waren super enthousiast”, zegt Marjon. “Dat zijn straks onze ambassadeurs. Als zij laten zien hoe mooi het wordt, volgen er vanzelf meer.”

Een van de deelnemers kwam zelfs nog terug na het leggen. “Hij was speciaal teruggefietst om te vertellen dat het er al op lag”, vertelt Sylvia lachend. “Dat is toch geweldig?”

Makkelijker dan gedacht

Een groen dak blijkt in de praktijk eenvoudiger aan te leggen dan veel mensen denken. “Het zijn trays van 50 bij 50 centimeter, vier per vierkante meter”, legt Marjon uit. “Je legt eerst een onderlaag en daarna zet je de bakken er gewoon op. Je hoeft niets ingewikkelds te doen.”

Ook het onderhoud valt mee. “Eigenlijk net als in je tuin”, zegt Sylvia. “Af en toe wat onkruid weghalen, één keer per jaar bemesten en bij droogte een beetje water geven.”

Daar staat tegenover dat een groen dak ook iets oplevert. “Je krijgt meer leven op je dak”, zegt Marjon. “Vlinders, insecten. En het is ook beter voor je dak zelf.”

Leren voor de volgende ronde

De organisatie kijkt inmiddels vooruit. “We hebben nu een draaiboek”, zegt Sylvia. “De volgende keer kunnen we het anders aanpakken. Misschien niet alleen in één wijk, maar meteen voor heel Montfoort en Linschoten.”

Ook de locatie kan anders. “We dachten: dit is een wijkactie, dus we doen het hier”, legt Marjon uit. “Maar misschien is een centralere plek handiger.”

Wat vaststaat, is dat de actie een vervolg krijgt. “We gaan het evalueren”, zegt Sylvia. “En als er genoeg animo is, organiseren we het gewoon opnieuw.”

De hoop is dat het enthousiasme zich verder verspreidt. “Als mensen eenmaal zien hoe makkelijk het is en hoe mooi het wordt, dan gaat het vanzelf”, zegt Marjon. “Dan komt dat vliegwiel echt op gang.”