‘t Bakkershuis in Montfoort viert vijfjarig bestaan: “Hier mag je gewoon jezelf zijn”

Wat vijf jaar geleden begon als een pilot in een leegstaand huis, is inmiddels uitgegroeid tot een vaste ontmoetingsplek in Montfoort. ‘t Bakkershuis bestaat dit jaar vijf jaar en biedt wekelijks een plek aan zo’n vijftig mensen met een zogenoemd “haperend brein”. Met hulp van tachtig vrijwilligers vinden zij hier gezelschap, activiteiten en vooral een plek waar niets moet en alles mag.

Coördinator Marjon de Jong zag de ontmoetingsplek de afgelopen jaren stap voor stap groeien. “Het begon klein”, vertelt ze. “Maar je merkt dat mensen deze plek echt nodig hebben. Hier hoeven ze niets te bewijzen. Ze mogen gewoon zijn wie ze zijn.” Wie het huis binnenloopt, merkt meteen de huiselijke sfeer. In de woonkamer wordt gepraat, in de keuken wordt koffiegezet en in de tuin zitten mensen bij mooi weer graag buiten. Op verschillende plekken in het huis vinden activiteiten plaats, maar altijd zonder strak programma. “Bij ons is het niet zo dat iedereen op hetzelfde moment hetzelfde moet doen”, zegt Marjon. “Mensen komen eerst eens kijken, drinken een kop koffie, en ontdekken daarna wat ze leuk vinden.”

Het idee achter ‘t Bakkershuis is geïnspireerd op het concept van de zogeheten Odensehuizen, ontmoetingsplekken voor mensen met beginnende dementie. Dat het Montfoortse initiatief inmiddels ook elders opvalt, blijkt uit een bijzonder bezoek dat binnenkort op de agenda staat. “Er komt iemand van een Odensehuis uit Zeeland een dag met ons meedraaien om inspiratie op te doen”, vertelt Marjon. “Dat vinden wij natuurlijk ontzettend leuk.”

Ontmoetingsplek

Het pand zelf draagt sterk bij aan de sfeer. ‘t Bakkershuis is letterlijk een huis, met verschillende kamers en een ruime tuin eromheen. Het gebouw werd ooit nagelaten door de familie Bakker. Toen het initiatief begon, mocht het huis kosteloos worden gebruikt. Inmiddels is de ontmoetingsplek uitgegroeid tot een vaste voorziening en wordt het pand gehuurd. De organisatie valt onder SWOM, Sociaal Welzijn op Maat.

In het huis ontstaan vanzelf verschillende plekken waar mensen zich thuis voelen. Boven bevindt zich bijvoorbeeld de zogenoemde Herenkamer, waar een groep mannen wekelijks bij elkaar komt om met elkaar te praten over wat ze meemaken. Ze delen ervaringen en geven elkaar advies. In dezelfde ruimte wordt ook gebouwd met technisch lego. Aan de grote tafel zit Jan van Loon, die al vanaf het begin bij ‘t Bakkershuis komt. Voor hem staat een indrukwekkende lego-monstertruck die hij eerder heeft gebouwd. “Het is gewoon lekker om hier bezig te zijn”, vertelt hij. “Thuis denk je soms: wat zal ik vandaag doen? Maar hier is altijd wel wat gezelligheid. Voor je het weet zijn er weer een paar uur voorbij.”

Volgens Marjon is dat precies de bedoeling. “Mensen blijven hier van betekenis. Ze komen niet alleen iets halen, maar brengen ook iets mee.” Dat geldt ook voor de vrijwilligers. Inmiddels zijn er zo’n tachtig betrokken bij ‘t Bakkershuis. Ze verzorgen lunches, begeleiden activiteiten, rijden deelnemers naar het huis of maken gewoon een praatje. De jongste vrijwilliger is negentien jaar. De oudste is maar liefst 98 jaar. “Hij geeft hier nog steeds spierversterkende oefeningen”, vertelt Marjon lachend. “Dat zegt wel iets over hoe bijzonder deze plek is.”

Drempel

Hoewel ‘t Bakkershuis inmiddels een vaste plek heeft gekregen in Montfoort, blijft de drempel volgens Marjon voor veel mensen hoog. Daarom is er elke vrijdagochtend een inloopmoment, waarop belangstellenden kunnen komen kijken. “De rest van de week is het echt een plek voor mensen met een haperend brein, hun mantelzorgers en vrijwilligers”, legt ze uit. “Als mensen met geheugenproblemen tussen mensen zitten die dat niet hebben, vallen ze vaak stil. Hier begrijpen mensen elkaar.”

Na vijf jaar kijkt Marjon met trots naar wat er is ontstaan. Maar het belangrijkste blijft volgens haar simpel. “Voor ‘t Bakkershuis is geen wachtlijst”, zegt ze. “Iedereen uit Montfoort die worstelt met een haperend brein is van harte welkom om eens binnen te lopen.” Ze hoopt ook van harte dat iedereen die het aangaat, dat ook doet. “Wees welkom! Er blijven er nog te veel mensen achter die voordeur zitten! We hebben niet voor niets de rode loper uitgelegd”, zegt ze met een knipoog.