Honderd!

Nee, ik ben geen honderd geworden. Dit is mijn honderdste bijdrage aan De IJsselbode! De tijd gaat snel. Ik ben vorig jaar april begonnen, en het is leuk om te doen. Het valt bij mij een beetje in de categorie ‘je moet wat doen’. Al zei mijn vrouw “hoezo ga je dat doen, daar heb je toch helemaal geen tijd voor?”. Daar heeft ze helemaal gelijk in! Het grote probleem van te veel hobby’s hebben en te weinig tijd. Maar dan maak je tijd. Al kost het in de praktijk meer tijd dan ik dacht. Maar goed, als je nieuwgierig aangelegd bent, en wel van wat reuring houdt… Inmiddels al zoveel mensen ontmoet, leuk. Daardoor kom ik ook veel in aanraking met inwoners die op allerlei gebied vrijwilligers werk doen. Daar had ik niet zo’n weet van, beetje in mijn eigen bubbel en altijd druk denk ik, maar daar ben ik serieus van onder de indruk. Chapeau! En er zijn ook gewoon veel aardige mensen, dat wordt weleens vergeten. Vooral als je de krant leest. Naast schrijven leef ik me graag uit met fotografie, ook handig voor dit werk. Of is het nou hobby?

Een speciaal genoegen schep ik in het schrijven van columns, waarvan dit de twaalfde is. Dat mag een beetje eigen (mening) zijn, een beetje schuren, en als het even kan op Oudewater betrekking hebben. Verder vind ik het leuk om af en toe de diepte in te gaan, onder het motto hoe zit dat nou. Een beroepsafwijking denk ik van mijn oude vak als onderzoeker bij de Arbeidsinspectie.

Ik vind dat je het leven moet vieren, en daar vallen ook jubilea onder, hoe klein dan ook. Zoals bijvoorbeeld dat vorige week de Oudewaterse burgemeester er kort bij stilstond dat ze 100 dagen in functie was. Leuk toch? Dus ik vermoed dat ik uit eten ga om deze mijlpaal te vieren, dat is hier een goede smoes voor. In een leuk Oudewaters restaurant, waar we er genoeg van hebben.

Ik hoop dat de lezer mijn schrijfsels ook waardeert. Ik krijg regelmatig reacties, tot nu toe altijd positief. Maar ik sta uiteraard open voor opbouwend commentaar. Maar ook voor leuke ideetjes voor interessante onderwerpen of gebeurtenissen. Deze kun je altijd kwijt op redactie@IJsselbode.nl maar je mag mij ook aanspreken. Ik hoor het wel, en ik blijf vrolijk schrijven. We spreken elkaar!

Wim Klever

(dit plaatje klein erbij, of niet, maakt mij niet uit)