
Big Brother in de milieustraat
AlgemeenVorige week vrijdag bracht ik wat grofvuil naar de milieustraat op IJsselveld in Montfoort. Voor mij stond een auto met aanhanger met daarop een leuk oud kaptafeltje. Op mijn vraag aan de eigenaar of hij hem wegdeed antwoordde hij vriendelijk: “ Ik heb hem op Marktplaats gezet, maar er is niet op gereageerd, dus neem hem gerust mee.” Er was één klein probleem; hij had de bijbehorende spiegel net in de container gelegd. Snel keek ik in de grote bak en gelukkig, daar lag hij nog, ongebroken.
Een gemeentewerknemer wilde net mechanisch extra vuil in de bak dumpen, dus ik vroeg hem even te wachten en wilde op de rand van de bak klimmen. Ik werd vriendelijk verzocht dat niet te doen, omdat alles wat in de bak ligt er niet meer uit mag. Maar hergebruik dan? Er was geen mouw aan te passen. De spiegel werd gewoon samengeperst met het overige vuil. “Er hangen overal camera ‘s”, zei hij. Ik heb niet verder aangedrongen, want deze vriendelijke beambte doet gewoon keurig zijn werk, maar mijn verbazing is nog steeds groot.
Waar zijn we in hemelsnaam mee bezig? Dat men zwarte handel of zo wil tegengaan kan ik begrijpen, maar hier is de normale menselijke maat ver te zoeken.
Het tafeltje heb ik thuis staan om op te knappen. De spiegel zal voor altijd ontbreken als statement dat we soms te ver doorschieten in onze regeldrift.
Jan Kaarsgaren















