Roefelen na 25 jaar nog steeds een succes

Op woensdag 19 april was het weer zover, er kon weer volop geroefeld worden bij de bedrijven in en rond Oudewater. Voor wie niet meer weet wat roefelen is, roefelen is een Belgisch (Vlaams) woord voor snuffelen, kennismaken met, onderzoeken of ontdekken van iets nieuws. Op de Roefeldag mag je een kijkje nemen in een bedrijf en werkwereld van volwassenen. Het leuke is ook dat veel bedrijven graag mee doen en leuke activiteiten met de kinderen bedenken. Roefelen is dan ook voor alle partijen een feestje!

Het was de eerste keer na drie jaar corona dat er weer geroefeld kon worden. Dat betekende concreet dat veel kinderen niet meer wisten wat roefelen precies inhoudt, dat de groep vrijwilligers die meestal bestaat uit moeders en oma’s en gemotiveerde mensen die zelf ooit geroefeld hadden opnieuw opgebouwd moest worden. “Een hele klus”, zegt Hennie van den IJssel, voorzitter van de commissie die in Oudewater al meer dan 25 jaar het roefelen organiseert. “Maar het is zeker gelukt. Maar liefst 216 kinderen deden dit jaar mee. Genoeg vrijwilligers die met de kinderen mee kunnen naar de bedrijven en zelfs tien nieuwe bedrijven erbij die zich spontaan hadden opgegeven.” Hennie is altijd enthousiast over de mooie verhalen die kinderen na afloop vertellen. “Ze mogen bij een schadebedrijf zelf een deuk slaan in een auto en deze vervolgens repareren. Of bij de boer de melk direct van de koe proeven. Er waren er die bij een elektrobedrijf zelf een lampje mochten maken of bij een vrachtwagenbedrijf in de vrachtwagen of met een shofel mee mochten rijden. Allemaal leuke dingen, teveel om op te noemen! Geweldig hoe de bedrijven dit ook zo leuk oppakken.” Na afloop kreeg iedereen een rugzakje cadeau met het logo vanwege het 25-jarig bestaan van roefelen in Oudewater. Burgemeester Danny de Vries was deze middag ook aanwezig en moedigde de kinderen aan. Iedereen was enthousiast na afloop, de kinderen, de vrijwilligers die meegingen en de bedrijven zelf. Er was zelfs een medewerker van de gemeente Woerden die zich als vrijwilliger had gemeld die speciaal was gekomen om dit gebeuren eens van dichtbij mee te maken. Iedereen vond het weer een succes en degene die een beetje pech had om bij een bedrijf te worden geplaatst dat ze niet zo leuk vonden zullen volgend jaar een beetje voorgetrokken worden. Alles wordt nauwkeurig genoteerd.

Fietsenmaker of boer?

Bij een tweetal bedrijven gingen we zelf even een kijkje nemen. Fietsenmaker Robert Jan Haaksman heeft nog maar twee jaar zijn bedrijf en had nog niet eerder meegedaan met Roefelen. Hij wil de kinderen graag laten zien en ervaren dat er van alles komt kijken bij een bedrijf als het zijne. “Lekker met je handen bezig zijn, maar ook kennis van elektronica komt hier aan bod. Daarnaast moeten artikelen geprijsd worden en netjes gesorteerd. Ik heb net het hele bedrijf laten zien.” Jurre (9) en Rachel (8) staan al bij een fiets met een lekke band om het gaatje op te zoeken. Jurre zegt;” Ik wilde dit graag. Want als ik straks een keer een lekke band krijg kan ik hem zelf maken.” Rachel twijfelt of ze dit misschien later wel wil gaan doen! Een mooie gelegenheid om zelf eens bij de fietsenmaker aan het werk te kunnen gaan. Allebei vinden ze het erg leuk.

Zuivelboerderij Rofmeddow, het Engelse woord voor Ruige Weide waar ze wonen en werken, heeft vier kinderen op bezoek. Ze zijn net een paar leblammetjes aan het voeren met de fles. Altijd leuk om te mogen doen. Ze hebben daarvoor ook mogen helpen bij het yoghurt maken. Veel producten maken ze op de boerderij hier zelf. Kiara (8), Floor (8), Tess (8) en Arjan (12) hebben het prima naar hun zin op de boerderij van Mariella van den Brink. “Het yoghurt maken gaat precies volgens de regels. Haarkapje op, fruit uitzoeken, en stickertje erop. ik heb goede hulp vandaag.” Als laatste mogen ze in het winkeltje nog even de voorraad aanvullen en wat klanten helpen. De kinderen genieten zichtbaar. Arjan weet al dat hij boer wil worden en de meiden twijfelen of hebben al wat anders in hun hoofd. Maar dat geeft niets, een leuke ervaring is het zeker en dat onthoud je wellicht je leven lang.

Margreet Nagtegaal