Ereburgers Ben Brand en Leendert Scheel zeggen Adiós Montfoort

Tot hun grote verrassing werden ze benoemd tot ereburgers van Montfoort. Ben Brand en Leendert Scheel vertellen dat ze tijdens een ‘Running Diner’ op een van de adresjes ‘overvallen’ werden. “Opeens zat ook de burgemeester erbij. Zij zei: ‘Ik mocht ook op jullie feestje komen’. Trots laten ze de medailles zien die ze kregen opgespeld. De bijbehorende oorkonde en boekje hebben ze inmiddels verpakt in bubbeltjesplastic voor hun emigratie naar Spanje. Na Koningsdag vertrekken ze en zeggen ze ‘Adiós’ Montfoort. Hun ticket terug naar Nederland hebben ze al geboekt. “We zijn sowieso in november in Montfoort voor de intocht van Sinterklaas.”

Ze vinden het een eer dat ze benoemd zijn tot Ereburgers. “Zo vaak gebeurt het ook niet. Een keer in de drie, vier jaar. “De laatste was in 2017. Dat was Marcel Peters”, aldus Leendert. Het Ereburgerschap is op initiatief van het College van Burgemeester & Wethouders. Ben en Leendert denken dat hun vertrek naar Spanje de benoeming wat bespoedigd heeft. “Waarschijnlijk hadden we hem op termijn sowieso ook gekregen. Niet dat we het daarvoor doen”, benadrukt Ben. “We organiseren en doen zoveel, omdat we het leuk vinden. Vooral ook om activiteiten te organiseren die voor iedereen in Montfoort toegankelijk zijn. Het is leuk om mensen samen te brengen. Jong, oud, rijk, arm. Het maakt niet uit. Iedereen moet ervan kunnen genieten.”

Carnaval

Het stel werd benoemd tot ereburgers, omdat zij ‘een onmiskenbare belangrijke rol voor de gemeente Montfoort vervuld’, zo viel er te lezen in de motivatie. Als initiatiefnemers en initiators van allerlei maatschappelijke activiteiten voor de Montfoortse samenleving, zetten zij zich jaren in. Denk hierbij aan evenementen zoals de 24-uur van Montfoort, de Sinterklaasintocht, maar ook aan de minder zichtbare initiatieven zoals de Tafel van 8. Geheel belangeloos organiseerden zij daarbij diners voor inwoners die eenzaam zijn, het minder breed hebben of gewoon een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Verder waren ze beiden betrokken - voor en achter de schermen - bij het carnaval van Montfoort. Op de vraag of ze beiden wel van een feestje houden, moeten ze lachen. Ben zegt: “Hij organiseert het vooral graag, ik hou er wel van om een feestje te vieren.”

Al 35 jaar zijn ze samen. Leendert Scheel is geboren en getogen Montfoortenaar, Ben wilde altijd al in Montfoort wonen. “En nu gaan we weg”, zegt Ben. Leendert die ooit aangaf altijd in Montfoort te blijven, zong jaren geleden het Stadslied van Montfoort in met Marije Rozendal. Dat lied staat elk jaar in de top 100 die luisteraars van Radio Stad Montfoort samenstellen. Een favoriet. Leendert glimlacht bij de herinnering en laat het lied horen. Op de vraag of hij het moeilijk vindt zijn huis, de plek waar hij opgroeide, achter te laten, zegt hij van niet. “Hiernaast is mijn ouderlijk huis. Dit huis staat eigenlijk in de tuin van mijn ouderlijk huis.”

Altijd mooi weer

Ze hebben er beiden zin in om te emigreren. Het huis waar ze gaan wonen, voldoet aan al hun wensen. “Waar we gaan wonen, is het altijd mooi weer”, zegt Ben. “Dat wist ik helemaal niet, maar zelfs in de winter is het er 22 graden.” Het is iets waar ze zich op verheugen, zeker na het koude voorjaar hier in Nederland. “Mooi weer heb je of niet. Als het te warm is, kunnen we altijd nog verkoeling zoeken in de airco of het zwembad”, vindt hij.

Al hun meubilair uit Nederland zal een nieuw plekje krijgen in hun huis. “Op die kast na”, wijst Ben. Die is overgenomen door de koper van ons huis die hem zo mooi vond. “Het is hier prachtig wonen aan de Achterdijk”, verzucht Ben. “In de zomer komen al die bootjes terug. Dat is zo leuk.” “Ja, ik ben hier geboren”, zegt Leendert. “Ik weet niet beter dan dit.” Of ze Montfoort gaan missen, daarvan denken de heren dat het wel meevalt. Ze zijn al druk bezig met het maken van nieuwe plannen. Stilzitten, zullen ze sowieso niet in Spanje, geven ze aan. Zo gaat Ben door met het inspreken van voice-overs en Leendert met het schrijven van teksten, onder andere voor zijn opdrachtgever Tebi. Beiden willen het wel rustig aan doen. “Daarom ben ik ook gestopt met mijn productiewerkzaamheden. Het ging hartstikke goed! Maar beter stoppen op mijn hoogtepunt”, zegt Ben. “Zeker in deze wereld.”

Altijd iets nieuws

Een bed & breakfast gaan ze zeker niet beginnen, vertellen ze. “Veel mensen hebben dat al gevraagd”, zegt Ben. Hij snapt het wel waarom mensen dat vragen. “Het past wel bij ons. We zouden het ook wel kunnen.” Ze verwachten wel veel visite uit Nederland. “Alleen niet het eerste half jaar, want dan zijn we nog druk met het naar wens maken en inrichten van de woning”, aldus Leendert. Alleen maar in de zon zitten, zullen ze niet doen dus. “Daar zijn we de mensen niet naar. We hebben altijd ideeën en weten uit ervaring dat er altijd iets nieuws op ons pad komt.”