Piet Wiltenburg

Het bedrijf van Piet Wiltenburg, of eigenlijk tegenwoordig dat van hem en zijn zoon Pieter, Pluimveebedrijf Wiltenburg, loopt nu gelukkig weer best goed, maar kwam vooral in het nieuws als er iets naars gebeurd was: brand, vogelgriep of buren die iets aan te merken hadden, terwijl hun bedrijf zich keurig aan alle wettelijke regels houdt. En uiteraard hebben ze nu te kampen met de maatregelen die de overheid overweegt, maar nog lang niet geheel duidelijk zijn. Maar gelukkig, zo vond hij, stond er laatst ook een aardig stukje in De IJsselbode: dat zijn bedrijf sponsor is van de mozaïekbank die ze in zijn schuur aan het bouwen zijn: “Nu ligt het even stil, want het is te koud om te lijmen.” Maar daar komen we niet voor; we komen om over de komende feestdagen te praten en de plannen voor volgend jaar. Overigens hebben we afgesproken dat we begin volgend jaar nog eens terugkomen om wel over het bedrijf te praten, maar dan zonder dat zich juist een of andere rampspoed heeft voltrokken.

De vrouw van Piet Wiltenburg is alweer enige tijd geleden overleden. Dat had uiteraard een enorme impact op hem en zijn twee kinderen, Bibiënne en Pieter. Hoewel het altijd een verlies zal blijven heeft Piet alweer geruime tijd een relatie met Marja van Beek, van wie haar man Wout inmiddels ook al jaren geleden is overleden. Ze steunen en helpen elkaar, en ook de feestdagen brengen ze gezamenlijk bij wederzijdse familie en vrienden door.

De eerste kerstdag kunnen ze met elkaar genieten van een ongetwijfeld heerlijk diner, want dan wordt het kerstfeest gevierd bij familie van Marja. “Een van mijn schoonzonen werkt nu in het voortgezet onderwijs als docent economie en coördinator, maar is daarvoor jarenlang kok geweest. Hij gaat voor de zestien familieleden die dan bij elkaar komen iets feestelijks bereiden.” De tweede kerstdag zal dochter Bibiënne, die tegenwoordig met man en zoontje in Gouda woont voor een lekkere lunch zorgen. De jaarwisseling brengen Piet en Marja door bij vrienden ‘op ‘t dorp’, terwijl Pieter die met zijn vriendin en vrienden in Oudewater door zal brengen.

Wat er volgend jaar gebeurt wachten ze af. Ondertussen moet er iedere ochtend, of het nou Kerstmis is of oudjaar gewoon eerst gewerkt worden, ‘dat heb je als je boer bent.’ “En natuurlijk zorgen we weer voor eieren van scharrelkippen zodat iedereen van een lekker eitje kan genieten. En dan denk ik even niet wat ons uit Den Haag misschien boven het hoofd hangt, want we willen gezellige feestdagen en wensen dat iedereen toe.”

Piet en Pieter wensen iedereen het beste