Samen

Ilja Kramer uit Hekendorp is een dertiger voor wie het de laatste jaren behoorlijk roerig en pittig is geweest, zowel zakelijk als privé, en zeker ook voor haar naaste familie. Maar dat neemt niet weg dat het een bijzonder innemende, open en kordate, enthousiaste jonge vrouw is.

Na de basisschool in Hekendorp, OBS Goejanverwelle, ging ze naar het toen nog maar net opgerichte Amadeus College in Vleuten. Een school met in die beginjaren nog maar een paar honderd leerlingen die zichzelf omschrijft als een school ‘met veel aandacht voor creativiteit en alle ruimte om te ontdekken wie je bent en wat je kunt’. Daar voelde Ilja, die er met veel plezier op terugkijkt, zich heel goed op haar plek. Aansluitend is zij de kunstacademie in Breda gaan volgen, met als richting ruimtelijke vormgeving. Met een vriendin richtte ze na de voltooiing van haar studie een ontwerpbureau op, maar na enkele jaren werd haar nog betrekkelijk jonge vader, Frits Kramer, dé smid uit Hekendorp, ziek, en ging zij, nog meer dan ze al deed, bijspringen in de smederij. Dat haar vader in 2023 overleed was voor de familie een enorme klap, maar toen ook nog haar broer Freek, met wie ze vervolgens samen het bedrijf runde, kort daarna dusdanige hartproblemen kreeg dat voltijds werken er voor hem voorlopig niet meer in zat, werd het nog veel moeilijker. “Gelukkig gaat het met mijn broer steeds weer een beetje beter. Maar we hebben moeten vaststellen dat we het bedrijf, dat sinds 1881 bestaat, moeten sluiten. Officieel is dat per 1 januari. Wat ik ga doen weet ik nog niet. Ik zie wel, het komt wel goed.”

“Ik weet ook daarom nog niet wat ik met kerst ga doen. Ik houd er wel van, maar het is nu anders dan vroeger; ook omdat ik heel lang in Breda heb gewoond. We wonen als familie gelukkig wel allemaal vlak bij elkaar; ook mijn moeder woont vlakbij. Ik ben daar wel heel blij mee, want ik houd erg van ‘samen’. Maar samen is niet meer wat het was. Ik herinner me dat we met kerst altijd met heel veel familie bij elkaar waren; echt heel veel mensen. Wat we deden, weet ik niet eens precies meer … maar het was altijd gezellig. Nu is het anders.”

“Op kerstavond ga ik naar Breda, want daar heb ik nog steeds veel vrienden wonen. Misschien schaatsen, spelletjes doen, maar zeker lekker eten. En met kerst zelf ben ik bij mijn moeder en daar komen vast nog meer mensen. En dan zijn we, wel niet met zo heel veel, maar gelukkig wel weer samen. En met oud en nieuw ga ik, als het allemaal lukt, naar vrienden in Zeeland. Ik houd wel van gezelschap.”

Ilja vertelde tussen neus en lippen door dat zij, toen ze De IJsselbode in Hekendorp bezorgde, ook al eens gevraagd was voor deze rubriek. Daar zij ze toen ja op en ook nu weer wilde ze haar medewering graag verlenen, want ‘De IJsselbode lees ik altijd graag’. De lezers wenst ze ongetwijfeld een gezellig samenzijn, want ‘dat is altijd gezellig’.