Kerstmis is voor ons het feest van de verhalen

Hoewel Jacques van der Horst geen Hekendorper van origine is, is zijn inzet voor dit toch zeker wel bijzondere dorp (en de schrijver van dit stukje mag dat zeggen, want hij kent Hekendorp en de Hekendorpers vrij goed) enorm groot. Dat hij een groot hart voor álle mensen heeft, en niet alleen in Hekendorp, blijkt wel uit wat hij allemaal doet.

Maar eerst even over hoe hij in Hekendorp terecht is gekomen. Zowel hij als zijn partner Marlies werkten vanuit Houten gezien beiden ‘aan de andere kant van Utrecht’. Om het wat gemakkelijker te maken zochten ze een woonplek aan de ‘goede kant van Utrecht’ en dat werd Hekendorp. Inmiddels is dat alweer ruim twintig jaar geleden. Langzamerhand werd Jacques steeds actiever in het dorpsgebeuren, zeker toen hij gestopt was met zijn betaalde werk. Via allerlei werkgroepen is hij nu voorzitter van het Dorpsplatform. “Het wordt tijd dat de gemeente wat betreft De Boezem nu eens doorpakt”, zegt hij uit de grond van zijn hart.

Maar we kwamen hier in verband met de viering van kerst. “Dat vieren we niet spectaculair. Ik heb drie zoons en die zijn allemaal getrouwd en met hún kinderen - ik heb zeven kleinkinderen - komen ze elke kerst hier. Het is altijd een heel gepuzzel, omdat er altijd rekening gehouden moet worden met allerlei onregelmatig diensten die ze moeten draaien, maar het lukt tot nu toe gelukkig nog steeds. En daar zijn we blij mee. Zulke gezinsmomenten kun je niet genoeg hebben om te genieten van het leven.”

“We gaan gewoon door met vertellen van waar we de vorige keer zijn gebleven. Soms denk ik dat het wat betreft de versieringen wel wat soberder mag, maar daar zijn mijn kleinkinderen het zeker niet mee eens. Toen mijn moeder nog leefde, verheugde zij zich enorm op zo’n bijeenkomst waar we met allemaal zijn. Iedereen komt hier regelmatig, maar echt met zijn allen gebeurt niet zo veel.”

“Het is echte een ont-moeting. Er hoeft niets, maar we ontmoeten elkaar weer wel allemaal; we zijn weer samen. Die sfeer, de aankleding, de donkere dagen; ze brengen je tot andersoortige gesprekken. Over de zorgen die we met elkaar delen over de toekomst van de wereld, bijvoorbeeld. Niet voor onszelf, want wij hebben het allemaal best goed, maar er gaat op veel plekken nog veel mis. Maar laat het niet te somber overkomen, hoor; we hebben het met elkaar heel gezellig.” Jacques van der Horst is blij dat hij dichtbij nog wel het een en ander voor anderen kan betekenen. Via de zorginstelling waar zijn moeder verbleef is hij als vrijwilliger bij de ouderenzorg terecht gekomen. Daar bekleedde en bekleedt hij als 74-jarige nog tal van functies. “De wereld van de zorg boeit me mateloos. Aan wat er in wereld gebeurt kunnen we niet zoveel doen, maar dichtbij kunnen we zeker nog wel wat doen. En daar wil ik, naast Hekendorp, nog graag energie in steken.”

“Oud en nieuw heeft voor ons niet echt iets bijzonders, maar ik wens iedereen een heel gezellige kerst met mensen die je dierbaar zijn.” Hij voegt eraan toe: “En ik ben heel blij met de boom die we hier in Hekendorp hebben: dat verbindt ons allemaal! En in deze wereld hebben we verbinding hard nodig.”