Linschoten zonder Echte Bakker

Hanneke Stoof

Linschoten neemt afscheid van een stukje geschiedenis. Na 76 jaar verdwijnt Bakkerij Verweij: De geur van versgebakken brood zal nog lang in de herinnering blijven hangen.

Na maar liefst 76 jaar komt er een einde aan een tijdperk: Bakkerij Verweij sluit haar deuren. Harry Verweij, de laatste bakker in het dorp, gaat met pensioen. Daarmee verdwijnt de bakkerij die sinds 1948 een begrip was in Linschoten.

Met vriendjes spelen was er niet bij

De geschiedenis van Bakkerij Verweij begon met Jan Pieter Verweij, die de zaak overnam van bakker Teun Boot. Zijn zoon, Harry Verweij, nam de bakkerij in 1984 over en heeft deze met veel passie voortgezet, ondersteund door zijn vrouw Nelleke. Harry, de jongste van zes kinderen, was vanaf zijn jeugd al betrokken bij de bakkerij. Misschien een beetje tegen wil en dank, maar vroeger ging dat zo. “Ik moest na schooltijd helpen om blikken te smeren en de bakkerij opruimen,” herinnert hij zich. “Bij vriendjes spelen was er niet bij. Vriendjes kwamen wel eens helpen maar die hadden het na een keer of twee al snel bekeken.”

Bij een ander leer je meer dan thuis

Harry’s carrièrepad naar de bakkerij verliep niet volgens een vaste route. ‘Bij een ander leer je meer dan thuis’, was het motto van zijn vader. Daarom werkte Harry van 1980 tot 1982 eerst als leerling bij Bakkerij Versluis in Woerden. Toen moest zijn vader geopereerd worden en Harry verving hem ongeveer vier maanden. Ondanks het verzoek van zijn vader om te blijven ging Harry toch nog ergens anders werken en dat werd Bakker De Raad in Utrecht. In 1983 keerde hij, op verzoek van zijn vader, terug naar huis en in 1984 nam hij de zaak over, op zijn 21ste. Zijn vader werkte nog enkele jaren in loondienst bij Harry voordat hij in 1988, na veertig jaar bakker te zijn geweest, met pensioen ging.

Meel, zout, gist en water

Het runnen van de bakkerij was geen gemakkelijke taak. “Als bakker sta je altijd aan,” vertelt Harry. Naast inkopen, bakken en bezorgen zitten er ook nog administratieve kanten aan. Toch vindt hij vooral plezier in het contact met de mensen. Hij bezorgt jarenlang brood op locatie en neemt de tijd voor een praatje met zijn klanten. “Het mooiste aan het bakkersvak vind ik het maken van brood. Van meel, zout, gist en water kun je een geurend brood maken. Dat is toch geweldig,” zegt Harry gepassioneerd. “Allemaal natuurproducten, dat vind ik het wonderlijke er van. Het dagelijks voedsel maak je uit basisgrondstoffen. En het deeg is elke dag anders, afhankelijk van het weer. Onder de weeromstandigheden gedraagt het deeg zich anders.”

Natuurlijk waren er ook minder leuke momenten. Zo herinnert Harry zich een incident met een passant die op donderdag een witbrood met maanzaad wilde kopen, iets wat alleen op bestelling gemaakt kon worden. De klant was verbolgen dat er geen witbrood met maanzaad was, maar na een gesprek in de bakkerij werden de plooien gladgestreken. De klant vertelde dat hij bakker was geweest bij de Lubro in Utrecht. ‘Ik vertelde hem dat ik bij Bakkerij De Raad tegenover de Lubro had gewerkt. We gingen uiteindelijk goed uit elkaar,” lacht Harry.

In januari dit jaar vertelde Harry zijn gezin en broers en zus dat hij zou stoppen met de bakkerij. “Mijn zus was geschrokken, hoewel ze weinig met de bakkerij had,” vertelt hij. Het moment van afscheid komt dichterbij voor de familie Verweij. Harry heeft met zijn ouders in de kleine bakkerij naast het aangrenzende woonhuis gewoond. Dit woonhuis was ooit van Teun Boot, die van 1908 tot 1948 bakker was in Linschoten.

Harry neemt met zijn familie afscheid van de bakkerij. “Mijn zus wil vast het kamertje zien waar ze geslapen heeft als kind. Met zijn allen duiken wij de bakkerij in en gaan we samen wat bakken.”

Tropenjaren

Het grote genieten voor Harry kan bijna beginnen, na veertig ‘tropenjaren’ van vroeg opstaan, lange dagen maken en rond feestdagen nog een tandje bijzetten. Samen met zijn vrouw Nelleke gaat hij genieten van zijn kinderen en kleinkinderen maar vooral van de vrijheid. Fietsen, wandelen, lezen, maar zelf een broodje bakken, hij denkt het niet. Misschien in de toekomst maar na 1 juli even niet.

De bakkerij en winkel krijgen straks een andere bestemming. Linschoten zal het na 1 juli zonder een echte bakker moeten doen, een groot gemis voor het dorp. Inmiddels zijn bijna alle winkels verdwenen. Jaa, Wonen en Meer de bloemenzaak, de Wereldwinkel en Boon’s Market blijven nog over. De sluiting van Bakkerij Verweij markeert het einde van een tijdperk.