Worst

Otto Beaujon

Zelden is ons in Nederland een zo grote spreekwoordelijke worst voorgehouden als het coalitieakkoord Wilders Quattro Stagisti. Alleen ontbreekt de helft van de inhoud nog. Maar dat is bij zo’n worst niet ongebruikelijk. In de supermarkt hingen ze vroeger in een netje, maar sinds de graaiflatie de mode is hangen ze in een vrolijk bedrukt plastic omhulsel.

Als je even aan dat zakje voelt merk je dat dat voor de helft leeg is. Met andere woorden: de worst is kleiner dan de verpakking doet hopen. Ook dat is dus geen nieuws.

Wat er dan wel allemaal in zit: alleen kosher vlees, belooft Geert, van nationaal rund, paard of pluimvee, met een onmiskenbaar Hongaars aroma van wilde paprika’s, en géén knoflook om zo min mogelijk aanzuigende werking te hebben op allerlei knoflookvreters.

De overige drie Stagisti dragen ook hun steentjes bij. In 2027 -Deo volente- beloven de Quattro Stagisti, dat ons eigen risico in de zorg afgeschaft wordt, ja ja, en de stikstof vegen we af aan de Europese vlag. De vissers tellen voortaan ook mee bij de verdrukten, en we mogen weer 130 rijden. De Quattro Stagisti verlagen accijnzen en belastingen op benzine, diesel, gas, kaarsen en overige brandstoffen èn de Efteling, maar verhogen de accijns op boeken en theater, en dat laatste past dan wondermooi bij het voornemen om fors te bezuinigen op onderwijs.

Bestrooid met allerlei pittigheden en zouteloze beloften is het darmpje half gevuld. Nu alleen nog een loodje er aan, en zoals Aboutaleb zondag in Buitenhof voorstelde: waarom Geert zelf eigenlijk niet? Dat is in Nederland al eeuwen een traditie, dat hoort, een ander mens als Kop van Jut aanwijzen is niet flink. Dan kunnen we eraan beginnen, vindt Aboutaleb; en of ze het Quattro Stagioni lang waar kunnen maken is maar zeer de vraag.

Want zoals de oude wijze grootmoeder altijd zei:
‘Wie worst eet of een weduwe trouwt, weet nooit wat of daar in is gedouwd!’