Met kerst heb ik niet zo veel

Hoewel ze een echte geelbuik is, voelt ze zich inmiddels niet meer zo heel erg betrokken bij Oudewater.
Vroeger had ze hier wel vrienden en vriendinnen, maar die zijn eigenlijk allemaal verhuisd naar elders.
Ze is zelf ook uitgevlogen en heeft inmiddels buiten Oudewater gewerkt en gewoond, maar in Oudewater staat nog steeds wel haar, leuk ingerichte, huis.

Jenny Spruijt zat op de Mariaschool, heeft gejudood bij Richard Proost, voetbalde bij Unio, en is via het Minkema in de ‘zorg’ terechtgekomen.

Hoewel ze zegt dat ze veel uiteenlopende baantjes heeft gehad, valt dat best mee; het was altijd iets in de zorg en dat zegt natuurlijk wel iets over haar. “Ik heb doorgeleerd over geriatrie en over sociaalpedagogisch werk en nu leer ik voor apothekersassistente. Ik wil graag van alles weten.”

“En omdat ik in Utrecht actief was ben ik ook gaan voetballen bij Kampong en ben daar nu ook wedstrijdleider en ik werk op dit moment in Capelle. Daarvoor heb ik een tijdje in Brabant gewoond,
maar mijn huis hier had ik aangehouden, zodat ik weer naar Oudewater terug kon komen. En dat heb ik gedaan.

Ik heb ook vrijwilligerswerk bij de Dierenhulpverlening in Woerden gedaan, want ik houd erg van dieren.”
Zo ligt gezellig bij het raam een kleine kat te slapen.

“Met kerst heb ik niet zo veel. Dat is een beetje dubbel. Iedereen bij ons thuis werkte of was op een andere manier druk tijdens de kerstdagen, dat ik er in de zorg ook voor koos om liever met oud en nieuw vrij te zijn dan met kerst. En omdat er dan niks is, krijg je er ook een beetje een hekel aan. We vierden - en nog steeds - Sinterklaas wel heel uitgebreid. Dat ben ik altijd leuk blijven vinden; heel speciaal, met veel lekkernijen, maar vooral een warm feest. En nu weer met kleine kinderen in de familie; daar geniet ik enorm van.”

“Hoewel ik sinds kort een fijne relatie heb, had ik met een vriendin al veel eerder afgesproken naar Londen te gaan met kerst. Londen; dat vind ik geweldig, maar ik ben er nog nooit met kerst geweest. We gaan vooral voor mijn vriendin naar het Harry Pottermuseum. 

En misschien heb ik toch wel wat met kerst, maar dan anders. Ik heb van een oom een kerstboom geërfd en die hang ik vol met dingen waar ik iets mee heb; ik noem het een persoonlijkheidskerstboom. Zo hangt er een Chinees beeldje van een kat in, en een kimono, een voetbal en nog meer dingen die voor mij van belang zijn. En nu heb ik laatst bij voorbaat vast een Londens bus voor in de boom gekocht, want die gaat er ook bij horen.”
Jenny laat een heel leuk kerstboombeeldje van een karakteristieke rode dubbeldekker zien; en inderdaad, die zal in Jenny’s boom niet misstaan.

“Met oud en nieuw moet ik helaas het vuurwerk missen, want ik ga met Rob en zijn vrienden naar de Westergas-fabriek in Amsterdam, een technofeest. Dat zal vast ook heel leuk worden.”

“Komend jaar ga ik mijn diploma apothekersassistente halen en dat vind ik heel leuk. En ik heb gitaarles gehad van Jaap (Konings, red.), maar toen ik een piano in huis kon zetten was ik daar heel blij mee … maar ik moet er nog wel op leren spelen. Maar dat komt wel.”

De lezers van De IJsselbode, alle Oudewaternaren wens ik toe dat ze zich prettig voelen met wie ze zijn.
Het leed in de wereld gaan we niet oplossen, maar we kunnen wel minder kritiek leveren op anderen, over hoe die hun leven inrichten.
En verder moet iedereen gewoon proberen te genieten van wat-ie doet en anderen laten genieten van waar zij van houden.