Reünie Hekendorpse scholen bijzonder geslaagd

Dit artikel begint met een persoonlijke ontboezeming van de schrijver: ik ben niet zo goed in multitasking. Ik zou naar de reünie gaan van de Hekendorpse scholen als zowel betrokkene - ik heb er tien jaar gewerkt; met heel veel plezier - en als verslaggever. Dat als betrokkene ging me redelijk goed af, waarschijnlijk te goed, want als verslaggever heb ik duidelijk steken laten vallen: geen mooie foto’s (de foto bij dit artikel is van Patty Peek) en weinig mooie verhalen (bij RTV Utrecht zijn ze wel te vinden). Dat zegt overigens wel alles over de reünie zelf: iedereen, en dus ook ik, zag zoveel oude bekenden, leerlingen onderling, leerkrachten leerlingen en andersom, leerkrachten onderling en dan ook nog eens toevallige ontmoetingen van mensen waarvan je niet wist dat je die daar zou treffen.

Maar liefst zo’n 250 mensen kwamen uiteindelijk af op de reünie. Deze zou tot een uur of vijf duren. Maar toen uw in gebreke gebleven verslaggever - waarvoor zijn oprechte excuses - zo rond half zes naar huis vertrok was het nog gezellig druk in en rond het voormalige schoolgebouw.

Piet Wiltenburg had aangekondigd dat al zijn broers en zussen (nu verspreid wonend door heel Nederland) zouden komen en als vanouds gingen ze lopen van hun ouderlijk huis naar de school - die inmiddels wel verplaatst was. De zussen Ria en Corrie en de broers Ad, Piet en Wim haalden tijdens en na de lunch in dat ouderlijk huis gezamenlijk herinneringen op aan hoe de oudste (Ad) eerst nog in Oudewater naar school was gegaan (de kleuterschool in de Nieuwstraat en daarna de Franciscusschool) en pas in de loop van zijn lagere schoolperiode in Hekendorp naar school ging: juffrouw Exalto - die op haar Solex van de Graaf Florisweg in Gouda kwam - en meester Teun van Druten, de godsdienstlessen die zij van pater Lelieveld kregen en al pratend kwamen er heel, heel veel herinneringen naar boven uit hun gezamenlijk verleden. Over het waarom in de loop van de jaren ‘70 er ook katholieke kinderen naar de school gingen - die toen nog aan de Goejanverwelle stond - doen uiteenlopende verhalen de ronde en we laten die daarom hier en nu even buiten beschouwing, maar de school groeide en kon toen nog behouden blijven. In 1890 was de voorloper daarvan, het toen al stokoude schoolgebouw al eens vervangen door een nieuw, maar een kleine eeuw later werd opnieuw een nieuw schoolgebouw aan de Kolonel Stamfordstraat gerealiseerd. Hoewel de school als zodanig geen dienst meer doet, werd daar de reünie gehouden. Inmiddels waren de ‘kinderen Wiltenburg’ al gaan lopen naar deze bijzondere bijeenkomst. Ze zijn lang gebleven en hebben veel bijzondere ontmoetingen mogen hebben; je zag ze genieten.

Leerlingen van heel lang en heel kortgeleden

De oudst aanwezige leerlingen waren dik over de negentig en hadden dus al ruim 80 jaar geleden de school verlaten: hen was aangeboden ze op te halen en zodra ze wilden weer naar huis te brengen - ze bleven langer dan ze waarschijnlijk gedacht hadden; kennelijk beviel het goed. Zoals ook een aantal heel jonge leerlingen die vorig jaar de school nog hadden bezocht en vervolgens noodgedwongen elders in de omgeving naar school moesten. Maar kinderen zijn veelal soepel en waren al snel aan de nieuwe situatie gewend. Alle leeftijdscategorieën daartussen waren vertegenwoordigd; een kleine greep: de tachtigers Joop en Arie Hoogvliet, Frits Kramer en Krijnie Vonk (de laatste kwam uw verslaggever later op een andere school als gezellige collega tegen!), de vijftigers Ellen van Eijk en Trudy Vermeer, de dertigers Marco Gelderblom en Arno en Gerben van Dam. Naast veel oud-leerlingen waren er ook veel oud-leerkrachten. Het was een enorm gezellige boel.

Veel inwoners van Hekendorp en ondertussen naar elders verhuisde Hekendorpers (ze waren echt van heinde en ver gekomen) bewaarden goede herinneringen aan hun lagerschooltijd. Maar ook voor de vrouw van de inmiddels overleden meester Teun van Druten, die zo’n twintig jaar als hoofd der school in de daartoe bestemde woning naast het schoolgebouw aan de Goejanverwelle woonde, was het een feest weer allemaal oude bekenden te zien; Sien van Druten genoot zichtbaar. Kortom: een bijzonder geslaagde reünie dankzij de organisatoren Carla van Spengen, Patty Peek, Caroline Treur en Hans van Dam.

Aad Kuiper