Eeuwfeest voor oudste inwoner van Montfoort

Een opmerkelijke mijlpaal werd afgelopen woensdag in Montfoort gevierd, want mevrouw A. van der Sluijs-van der Veen vierde haar 100ste verjaardag. Met haar respectabele leeftijd is zij de oudste inwoner van Montfoort. Burgemeester Petra van Hartskamp kwam persoonlijk langs om haar felicitaties over te brengen.

Gevraagd naar het geheim achter haar langdurige levenspad, bleef mevrouw Van der Sluijs-van der Veen nuchter en bescheiden. “Er is geen geheim,” verklaarde ze, terwijl ze glimlachte. Burgemeester Van Hartskamp maakte de observatie dat het wellicht het “stoere Friese” in mevrouw Van der Sluijs-van der Veen is dat haar kracht geeft.

Zes kleinkinderen

De verjaardagsviering vond plaats in het gezelschap van familie en vrienden. Mevrouw Van der Sluijs-van der Veen, van oorsprong Friezin, deelde haar herinneringen aan hoe ze op haar 18e naar Utrecht kwam om daar te werken. Via gemeenschappelijke kennissen leerde ze haar man kennen. Op haar 20e kwam ze naar Montfoort en sindsdien heeft ze een band met deze gemeenschap ontwikkeld. Ze heeft haar leven lang een actieve levensstijl aangehouden, met fietsen, wandelen, koersbal spelen, en betrokken zijn bij het Katholiek Vrouwen Gilde (KVG). Ze heeft ook vier kinderen grootgebracht, een taak die ze voornamelijk alleen op zich nam na het vroege overlijden van haar man. Inmiddels heeft ze zelfs het geluk van zes kleinkinderen mogen ervaren.

Haar kinderen benadrukten hun dankbaarheid voor het feit dat hun moeder op deze leeftijd nog zo gezond en actief is. Ondanks haar verminderde zicht blijft mevrouw Van der Sluijs-van der Veen bij de tijd en gaat ze zelfs nog graag winkelen voor nieuwe kleding. Ze heeft zich moeiteloos aangepast aan moderne gemakken, zoals het gebruik van Google via spraakopdrachten, om haar leven zo comfortabel mogelijk te maken. Burgemeester Van Hartskamp prees haar aanpassingsvermogen en haar bereidheid om met de tijd mee te gaan.

Actieve gemeenschap

Van Hartskamp merkte ook op dat Montfoort bekend staat om zijn actieve gemeenschap, wat mogelijk bijdraagt aan de levensduur van de inwoners. Ze herinnerde zich hoe ze tijdens de coronaperiode narcissen uitdeelde aan ouderen in de stad, in de veronderstelling dat ze wellicht eenzaam waren. Tot haar verrassing ontdekte ze dat de helft van hen niet thuis was omdat ze onderweg waren, wat het actieve karakter van de Montfoortse inwoners benadrukte.

Mevrouw Van der Sluijs-van der Veen is zelf ook nog steeds actief, deelnemend aan activiteiten zoals fietsen op een duofiets en samen met de rolstoelgebruikers van de Zonnebloem op woensdag. Gevraagd naar haar Friese afkomst, sprak ze enthousiast in haar moedertaal, het Fries, en onthulde ze dat ze wekelijks contact heeft met haar jongere zus, die speciaal voor haar verjaardag uit Friesland was gekomen. Het weerzien na jaren was een emotioneel moment voor beiden, en hun telefoongesprekken blijven hen dicht bij elkaar houden.

Zelfs de commissaris van de Koning stuurde zijn felicitaties naar mevrouw Van der Sluijs-van der Veen en prees haar voor het bereiken van deze bijzondere mijlpaal. In de brief stond dat mevrouw Van der Sluijs-van der Veen niet alleen de hoge leeftijd heeft bereikt, maar ook haar levenservaring met anderen deelt, wat een rijkdom is voor de mensen om haar heen. Petra van Hartskamp kon niet anders dan dat beamen.

Herinneringen

Het gesprek ging verder met herinneringen aan vroeger. Mevrouw Van der Sluijs-van der Veen deelde hoe het leven in haar jeugd niet altijd makkelijk was. Ze herinnerde zich: “Vroeger hadden we het niet breed.”

Het levensverhaal van mevrouw Van der Sluijs-van der Veen omvatte ook haar werk op de molen bij aannemer Versteeg, waar ze bijverdiende met schoonmaakwerk. Ze deelde: “We hadden niet veel geleerd. Ik ben gelijk aan het werk gegaan.” Haar zoon, Koos Van der Sluijs, onderzocht de familiegeschiedenis en ontdekte dat ze vaak naar Utrecht ging om schoon te maken. Ook dat ze toen ze daar werkte en woonde, ze tijdens de oorlog zelfs een vrijgeleide kreeg om te reizen naar Friesland, wat een bijzonder aspect van haar leven tijdens die turbulente periode markeerde.

Onvoorspelbaarheid

Burgemeester Petra Van Hartskamp benadrukte tot slot het ongelooflijke feit dat mevrouw Van der Sluijs-van der Veen 100 jaar geleden werd geboren en getuige was van de Tweede Wereldoorlog. Ze merkte op: “Dat u nu gewoon Google gebruikt. Dat had u vast niet bedacht toen u twintig was.” Terwijl de burgemeester afscheid nam met de belofte om volgend jaar weer langs te komen, antwoordde mevrouw Van der Sluijs-van der Veen met een glimlach: “Maar dan ben ik er niet meer hoor.” Haar uitspraak bracht een lach in de kamer en aanwezigen benadrukten de onvoorspelbaarheid van het leven. “Maar goed dat we het nog niet weten.”