Lichtjes ontstoken op graven neergestorte vliegeniers

Het was afgelopen vrijdag 80 jaar geleden dat op Blokland in Montfoort een Britste Short Stirling neer werd geschoten door een Duitse nachtjager. Alle acht bemanningsleden kwamen hierbij om.
Ter nagedachtenis aan deze mannen werden vrijdagmiddag kaarsjes ontstoken door vertegenwoordigers van het Memorials Montfoort Comité.
De kaarsjes werden op de graven neergezet door de kinderen van Nynke Vergeer namens het 4 en 5 mei Comité Montfoort.

Kees Bazuine sprak een woordje voor de aanwezigen, die hij allereerste bedankte voor hun komst. Onder andere Hans Elzas, John Beswick en Hennie Kortenhof waren gekomen. “Wij realiseren ons allemaal dat het 80 jaar geleden is. Dit is de dag. De piloten zijn ‘s avonds om 23.00 uur neergestort.” Kees gaf nog wat extra informatie over de graven: “Mensen vragen wel eens waarom tussen die twee graven aan de kant van het pad zo’n grote opening is gehouden. Dat weten we niet zeker, maar het vermoeden is dat er in eerste instantie maar twee lichamen waren gevonden, die niet geïdentificeerd waren. Die zijn toen met meer ruimte begraven. Vervolgens werd hier een groot houten kruis neergezet. waarop stond geschreven: ‘Hier rusten twee onbekende Engelse vliegers’.”

“Ze zijn pas geïdentificeerd na de oorlog. Dat is het trieste wat betreft piloot MacDougall. Met 20 jaar is hij omgekomen. Zijn vader heeft alles in het werk gesteld om hem te vinden. Ook omdat zijn vrouw ziek was: ‘Kunnen jullie hem nou niet voor ons vinden?’, vroeg hij aan de regering. De moeder van Mac Dougall is uiteindelijk overleden voor ze erachter kwam wat met haar zoon was gebeurd. Zijn vader is overleden, kort nadat ze erachter kwamen dat hij hier was omgekomen.”

Rillingen

Enigszins geëmotioneerd vertelde Kees: “Van de week ben ik nog in het archief geweest. In 2023 is weer wat van het archief ontsloten. Als je ziet hoeveel vliegtuigen neergestort zijn in deze omgeving, dan lopen je de rillingen over de rug.” Na een kort moment van stilte sprak Kees een dankwoord. Hij wees daarbij op de grafsteen van Jenkins. “Met deze piloot zijn we nog steeds bezig. Iemand in Engeland helpt ons nu daarmee. We komen er niet achter wie Jenkins nou precies was. Daar willen we meer van weten. We weten dat zijn familie twee keer hier geweest is. Jammer genoeg is daar verder niks van bekend. Een oom van Jenkins had nog een brief geschreven, waarin hij zijn waardering uitspreekt over hoe goed hij destijds is ontvangen door de burgemeester. Daar mankeerde het dus niet aan.” Samen met John Beswick zet hij onverminderd zijn zoektocht voort. Nog in de hoop om alles wat er te vinden is over de bemaningsleden boven tafel te krijgen. Kees denkt daarbij ook vooruit: 29 juni hoopt hij dat ze ook de vliegeniers kunnen herdenken die toen omkwamen op Heeswijk (dichtbij en in de Hollandse IJssel). “Dat zou ik wel op eenzelfde manier willen doen”, aldus Kees. “Ook met kaarsjes.”

Sjoukje Dijkstra