Vera Melnik, Oekraïense vluchteling opgevangen in de regio

Vera Melnik komt uit Kiev, Oekraïne, is gehuwd en heeft een zoontje Sergey. Haar beroep is IT-specialist. Ze woont nu in Woerden maar tot voor kort nog in Linschoten.

Tot maart 2022 woonde Vera Melnik in Kiev met haar man en zoontje Sergey. Tijdens een stedentrip in Barcelona veranderde ongeveer alles in haar leven. De oorlog in Oekraïne brak uit. Vanuit Barcelona zocht ze met haar zoontje een veilige haven in Turkije. Haar man reisde terug naar Kiev met de bedoeling om spullen en kleding op te halen en zich daarna aan te sluiten bij vrouw en kind. Ook al hoefde hij niet naar het front (het leger wil bij voorkeur alleen getrainde mannen als soldaat), uitreizen behoorde niet meer tot de mogelijkheden. Omdat Vera en haar zoontje in Turkije geen kant op konden (ze spreken de taal niet, weinigen in Turkije spreken Engels, haar zoon kon daar niet naar school en zij kon er niet werken) besloot ze door te reizen naar Nederland.

Daar werd ze in eerste instantie opgevangen door een gezin in Montfoort. “We kregen twee kamers, er werd voor extra kleding gezorgd, we ontvingen alles wat we nodig hadden. Heel veel vrijwilligers hebben zich voor ons ingezet. Na drie maanden konden we aan de Van Rietlaan in Linschoten terecht.” Daar sloten ook haar ouders en schoonouders aan. Die kregen toestemming om de Krim te verlaten. Tot aan haar vertrek naar Kiev (om te gaan studeren) woonde Vera daar bij haar ouders.

Vera heeft de situatie inmiddels naar omstandigheden aardig onder controle. “Mijn man, die kunstenaar is, is in juni naar Nederland gekomen, mijn zoontje mag naar de kinderopvang in Linschoten, ik heb inmiddels in Amsterdam werk gevonden als IT-tester en we hebben twee weken terug een appartement kunnen huren in Woerden. Dat neemt niet weg dat we Kiev ontzettend missen. Vooral de periode van de feestdagen wordt in Oekraïne intens gevierd. Er zijn veel feesten en evenementen en Kiev is mooi versierd. Maar de dankbaarheid voor de opvang in Nederland en de veilige situatie hier overheerst toch.

Natuurlijk houdt de oorlog in Oekraïne haar en haar familie continue bezig. Vrienden, familie en collega’s zijn achtergebleven. Enkelen zijn aan het front gesneuveld. “Ik ben erg trots op onze regering en op de dappere soldaten die vechten voor onze vrijheid”, vervolgt Vera. “Ik wens iedereen vrede toe en hoop dat de oorlog in Oekraïne snel eindigt. Zolang dat niet het geval is, hoop ik ook dat niemand de oorlog ‘normaal’ gaat vinden. Dat Europa blijft steunen zoals ze tot nu toe gedaan hebben. En uiteraard wil ik via deze krant iedereen bedanken die ons hier als vluchteling helpt en geholpen heeft.”

Siem van der Burg