Drukbezochte Jaarmarkt Montfoort zet alle zintuigen op scherp
Algemeen“Dit is toch genieten...!”
Mensen konden proeven, ruiken, horen, voelen... Alle zintuigen gingen op scherp tijdens de drukbezochte Jaarmarkt in Montfoort afgelopen weekend. Het weekend werd toch nog een feestje, dankzij de horeca op de Plaats die de handen ineen hadden geslagen om een podium te regelen. Zo was er toch nog een beetje feest, ook al was er geen 24. Een veel gehoorde uitspraak: “Dit is toch genieten! Dat we hier nu met z’n allen kunnen staan...”
Vanaf vrijdag 19.00 uur liep De Plaats snel vol met feestgangers, die wel zin hadden in een feestje. Gevraagd werd om contanten, maar de pin machine kwam er nog geregeld aan te pas. Tot een uurtje of half één ging het feest door, waarna het publiek richting huis afdroop.
De volgende ochtend stroomde het Kerkplein rond de Hervormde Kerk al weer vroeg vol met actieve ouders met hun kinderen, die daar vanaf kwart voor 7 al de kleedjes uitstalden op het beste plekje. Al snel waren alle plekjes bezet, en kon de leegverkoop beginnen. De kunst was natuurlijk om van al je troep af te komen. Helaas voor sommige ouders gingen zij met evenveel troep naar huis als zij kwamen. Mede omdat de kinderen op hun beurt weer allerlei rommel op de kop tikten. De kindermarkt ging de hele ochtend door, en werd goed bezocht, waarbij de vroege vogels natuurlijk de beste buit op de kop tikten. Ook op de Jaarmarkt was het al vanaf de ochtend een drukte van belang, en er was ook veel te zien, te doen, en van te proeven en te genieten...
Verse aardbeien
Zo bakte de SWOM wafels voor het goede doel, uiteraard ‘t Bakkershuis en stond er een kraam helemaal gevuld met knoflook. “Wel dertig soorten zijn er”, zo wist de marktkoopman te vertellen. “Ik heb er zes soorten in mijn kraam.” Natuurlijk waren er verse aardbeien, en mocht de ambachtelijke grilworst van Gelderblom ook niet ontbreken. Er viel ook genoeg te ruiken: was het niet de wierook, dan wel de eigen gemaakte parfum van BeautyPlaza. Een geur die met geen mogelijkheid weg te denken viel, was de geur van verse stroopwafels, die de meeste voorbijgangers niet konden weerstaan. De stroopwafelverkoopster vertelde dat zij met haar karretje door het hele land op de markt stond. Nu voor het eerst op de Jaarmarkt, en dat beviel haar wel. Direct naast de stroopwafelkraam konden de calorietjes er weer een beetje af gesport worden bij Montfoort Vitaal. Maar weinig mensen lukte het om de bal door de ring te krijgen. Bij Pedro Jooren van de Steenfabriek Montfoort stonden kinderen zich te vergapen aan de pronkstukjes technisch lego. Ze mochten zelf ook wat maken, en deden daarmee dan mee met een loterij voor een leuk prijsje.
Jaarmarkt in de kerk
Wie dacht dat de Jaarmarkt op het einde liep bij het einde van de Hoogstraat, kwam bedrogen uit. Ook de Johannes de Doper kerk deed mee. Zowel binnen als buiten waren er activiteiten, en kon er onder het genot van een hapje en een drankje geluisterd worden naar muziek van onder andere Zwup. Ook in de kerk stonden marktkraampjes. Mensen werden verwelkomd door een gastvrouw, die uitlegde hoe de mini-Jaarmarkt in de kerk in elkaar zat. “Hier kun je kaartjes kopen van ‘kaartjes met praatjes’. Daar kun je koffie drinken met appelgebak. Ook buiten kun je lekker zitten aan de IJssel, en in de spullen die hier in de kerk staan, die kun je gratis meenemen. Eventueel kun je een donatie doen, daar en daar.” “Wat zei u? Gratis?” “Ja, daar zijn we kerk voor”, zei ze met een knipoog. Dat lieten veel mensen zich niet twee keer zeggen. Snuffelend tussen de spullen: “Dit is leuk”.. en “Dit kan ik wel gebruiken”. Een meneer kwam een printer weer terugbrengen. “Die had mijn zoon meegenomen om te verkopen. Dat lijkt me niet de bedoeling.” De mevrouw bij de tafel lachte. “Ach, als u een donatie doet, vinden wij het al lang prima hoor.”
Om 16.00 uur kwam de Jaarmarkt tot een vrij abrupt einde, waarna mensen naar huis gingen of nog even neerploften op een van de terrasjes. De Plaats liep ook snel vol, waar het feest was tot een uurtje of 20.00 uur. De voetjes gingen van de vloer, en genoten werd er volop van het zonnetje, en het bier dat rijkelijk vloeide. Een feestganger vond: “Wat fijn dat het zo kan, zonder gedoe... Hopelijk blijft dat zo.”
Sjoukje Dijkstra
