Bomenkeuzes op de Donkere Gaard en elders…

Het voorstel van het college om op de Donkere Gaard een aantal (40 jaar oude) winterlindes van matig tot redelijke kwaliteit nu al te vervangen door een kleiner aantal nieuwe, wat meer gemengde bomen leidt voorafgaande aan de raadsbehandeling tot heftige reacties. Eerst bij uw redacteur Otto Beaujon die vermoedt dat dit een waanidee was van een stedebouwkundige die bij een winterinspectie geschrokken was van kale bomen. Vervolgens bijgevallen door buurtbewoner Wim Knol die mij als eigenwijze wethouder ziet die kost wat kost zijn zin wil doordrijven.

Welnu. Over nut en noodzaak om nu al een aantal bomen te vervangen kan met rede worden getwist: “Ze kunnen nog een aantal jaren mee; meer bomen is beter dan minder bomen en meer parkeerplaatsen zijn daar niet nodig”. Tegenover: De kwaliteit houdt vanwege de te geringe uitgroeiruimte niet over; we kunnen ze daarom beter nu we toch daar aan het werk gaan vervangen door een geringer, meer gevarieerd aantal met voldoende uitgroeimogelijkheden”. De extra parkeermogelijkheden die daardoor zouden kunnen ontstaan zijn slechts bijvangst. Desgewenst kan de raad besluiten daar bankjes of struiken neer te zetten.

Die verschillende invalshoeken - vanuit eenzelfde vergroen-intentie - maken ook dat het college uiteindelijk de gemeenteraad een keuze voorlegt: nu vervangen of straks.

Dat alles vanuit de bedoeling van het in 2017 door de raad aangenomen en nog steeds geldige Masterplan Binnenstad (voorstemmer destijds als woordvoerder namens De Onafhankelijken: Wim Knol). En de iele boompjes in de Havenstraat? Die dateren van jaren voor mijn komst als wethouder ter voorlopige vervanging van zieke iepen. Bij het volgend deelproject van het masterplan hoopt het college daar weer echt mooie bomen voor te kunnen laten terugzetten. De nooit geplante ‘bomen voor koeien’ tenslotte. Die zijn echt wel geplant. Alleen niet in Oudewater. Want daar meldde zich helaas geen enkele boer. En zelf heb ik tuin noch koe.

Laten we echter straks niet blijven hangen in de vraag of een wethouder ze wel allemaal op een rijtje heeft maar na een goede discussie de rijen sluiten ten behoeve van het gemeenschappelijk streefbeeld: Een groene, verkeersluwe binnenstad.

Walther Kok