Pfff………eindelijk de twee klasse bereikt

Het begon allemaal zo’n zes jaar terug. De fusiebesprekingen in het Oudewaterse tussen de twee voetbalclubs, Unio en Oudewater-OVS. In het uiteindelijke plan stond onder de noemer voetbaltechnische zaken onder andere de doelstelling om binnen vijf jaar een stabiele tweedeklasser te zijn met het eerste elftal. Ook het behalen van een behoorlijk niveau voor o.a. het tweede elftal en de jeugd was een doel. FC Oudewater is nu dus iets verder, maar de coronajaren kun je natuurlijk niet meerekenen. Zeg maar gerust, dat de vereniging alle genoemde doelstellingen heeft gehaald. Behalve dat stabiele natuurlijk. Dat moet nog bewezen worden.

FC Oudewater - Rozenburg 3 - 1

Met al een aantal finales in de benen begonnen de Oudewaterse spelers aan hun volgende klus, de 34ste om precies te zijn, namelijk die tegen de dan nog tweedeklasser Rozenburg uit de gelijknamige plaats. Een behoorlijk jonge ploeg met een paar zeer fris ogende en naar later zou blijken zeer snelle jongens in de gelederen.

Nieuwe rechtsachter

Voor Oudewater was er kort voor de aftrap wederom weer een tegenvaller te noteren. Walter van der Neut bleek niet voldoende hersteld na zaterdag jl. om te spelen. Zijn vervanger (aanvaller) Nick van den IJssel zou vervolgens als rechterflankverdediger uitgroeien tot een van de uitblinkers. Toen de rook van het vuurwerk was opgetrokken, stonden de toeschouwers - in zeer groten getale aanwezig - een onstuimig begin te wachten. Dit resulteerde in een verrassende 0-1 voorsprong voor Rozenburg door Bethslot Woldeamanuel. Het was wel een doelpunt met een buitenspelluchtje eraan (3e min.). Wat de toeschouwers vervolgens te zien kregen, was een herhaling van zetten uit de voorgaande wedstrijden. Een fel en bij vlagen aardig spelend FC Oudewater op de helft van de tegenstander, een tegenstander die zich beperkte tot het metselen van een muur verdedigers, gokkend op een razendsnelle uitval. De middenvelders van Rozenburg, Zaif en Jongejan, poogden tevergeefs om de Oudewaterse suprematie te doorbreken.

Net niet

De zware druk op het doel van Tristan Pols leverde vooralsnog alleen een aantal ‘net-niet-kansen’ en een paar hachelijke momenten in zijn doelgebied op. Tussendoor moest toch de Oudewaterse goalie Meuleman met een uitgestoken been redding brengen bij zo’n gevaarlijke en snelle uitval via Woldeamanuel die tussen twee verdedigers door was gepiept. Uiteindelijk kwam de verdiende gelijkmaker nog voor de rust. Uit een prima aanval plaatste Sven Rietveld de bal op de paal, aanvoerder Menno Venhof was er als de kippen bij om de rebound binnen te tikken; 1-1 (39ste min.).

Zelfde beeld en spanning

De tweede helft gaf ongeveer hetzelfde beeld te zien als de eerste, met dien verstande dat het weer begon met zo’n snelle aanval van Rozenburg. Georges Elizabeth was de jonge invaller die dreigde te scoren, maar nu was Jesper van der Zwart paraat om een Rozenburgs feestje te verstoren. Dat zelfs acrobatische acties niet tot resultaat leidden ondervond Menno Venhof vlak voor het doel van doelman Pols. Eventjes roken de Zuid-Hollanders bloed, toen er achterin bij de Oudewaternaren wat gerommeld werd. Gelukkig hield keeper Meuleman het hoofd koel. Toen was het de beurt aan twee invallers. Tim Goes zag tot zijn verdriet zijn inzet op de lat terechtkomen, maar de hulp kwam van Wouter van Sprundel. Zijn doelpunt in de stijl van Bep Bakhuys was er een om in te lijsten; 2-1 (67ste min.). In zijn eentje moest vervolgens Jesper van der Zwart nog even het dreigende gevaar veroorzaakt door Garcia Tavares en Woldeamanuel keren. De jonge sterkhouder faalde niet.

Spanning

De spanning was inmiddels om te snijden. Bij de diverse, vooral Oudewaterse wissels, ging het publiek op de banken. Vooral Joost Miltenburg kreeg een verdiende ovatie; zijn laatste wedstrijd zat er op. Wisselen zat er voor de youngsters in het Oudewaterse elftal, Bram Noordman, Bart Meuleman en toch ook Lars Janmaat niet in. Zij speelden sterk en hebben zich inmiddels tot vaste waarden opgewerkt. Voor de zekerheid prikte Tim Goes, ook ingevallen, er nog eentje achter doelman Pols; 3-1 (83ste min.). De ontlading was groot, toen scheidsrechter Labeur - hij gaf tussendoor nog even een rode kaart aan iemand op de Rozenburgse bank - voor het einde floot. Het verdiende tweedeklasserschap was een feit. De derde helft zou nog tot in de late uurtjes gevierd worden.

Wim Hendrix