Vastloper

Vorig weekend ineens: computer weigert alle dienst. Het scherm blijft zwart, en ergens op dat scherm draait een klein kleurig wieltje als een razende in het rond. Na vijftig minuten vertwijfeld wachten verschijnt er beeld, maar elke volgende poging het apparaat iets te laten doen zorgt weer voor minutenlang een draaiend bolletje.

Redden wat er te redden valt. Gelukkig heb ik de afgelopen acht jaar dat dit apparaat in huis staat elk afgehandeld project, elke bewaarfoto of filmpje, mijn adressenbestanden en mijn boekhouding op een soort oranje opblaasbootje (zo groot als een smartphone, alleen vijf keer zo dik) weggeschreven. En ook nog eens op de voorganger van de huidige computer die ik tot nu toe als betrouwbare opslagruimte heb aangehouden.

Ik ben begonnen met het wegschrijven van mappen met werk dat ik onder handen had: dat lukte met een groot artikel over de Westerwal en nog een paar dingetjes (in omgekeerde datumvolgorde) voordat het systeem helemaal ineenstortte. Stom: de boekhouding 2021, zoals je begrijpt een nog niet afgerond project waar ik al even niet naar gekeken had omdat het mijn hobby niet is, stond nog een paar data lager op de kapotte computer en die ben ik nu kwijt.

Dinsdagochtend met verhoogde bloeddruk met de patiënt naar de computerdokter. Die belde aan het einde van de ochtend en meldde mij dat de harde schijf vastgelopen was, maar dat het goede nieuws was dat je tegenwoordig stilstaande harde schijven hebt. Hij zou er zo’n ding in zetten en het systeem opnieuw installeren, en dat alles voor een paar honderd euro. ‘s Middags half vijf zou hij klaar zijn.

En dan begint de nachtmerrie pas goed. De nieuwe computer weigert het wachtwoord. Blijven proberen, met de heer spreken, proberen na te denken en ja, dankzij het nieuwe hart (de niet-kloppende harde schijf) en het nieuw geïnstalleerde systeem was het eigenlijk een nieuwe computer in een oud kastje. De oude gebruikersnaam als nieuwe opgeven, een nieuw wachtwoord (hoofdletters, kleine letters, cijfers, leestekens) bedenken, invullen, te lezen krijgen dat je gekozen wachtwoord “te gemakkelijk” is, een tweede poging met een volgend ingewikkeld wachtwoord, en dan wachten op een appje “naar het telefoonnummer dat regelmatig door u gebruikt wordt” met een code van 6 cijfers om je wachtwoord te bevestigen tot in de krochten van Silicon Valley. Ook het beeldscherm vraagt nu om een wachtwoord, dubbel bevestigen met een telefonisch te ontvangen code.

Het apparaat kan aan en uit.

Installeer je nieuwe Officepakket. Gebruikersnaam, nieuw wachtwoord voor de mail. Installeer de Wifi code, bevestig. Log in op de krant, voor even wat anders. De krant wil een wachtwoord, want zegt de computer niet te herkennen.

‘s Avonds wil ik geld overmaken: andere computer, het wachtwoord is niet meer geldig. Dat is maar op één manier op te lossen: in kantoortijd de bank opbellen. Eerst willen ze je naam, adres en geboortedatum, dan een keuzemenu en dan “Onze medewerkers zijn nog steeds in gesprek. Wilt u blijven wachten?” (x 17), niet boos worden, de zaak uitleggen, de beleefde meneer zal twee enveloppen sturen met mijn gebruikersnaam (blijft hetzelfde) en een tijdelijk wachtwoord dat ik moet installeren en daarna zo spoedig mogelijk moet vervangen door een zelf te kiezen (Hoofdl., kleine l., cijf., leest.) nieuw wachtwoord.

Ik schrijf alle wachtwoorden en de bijbehorende digitale kamers die ermee ontsloten kunnen worden op een nieuwe pagina in mijn geheime opschrijfboekje, volgens mij de veiligste manier om ze te bewaren.

Otto Beaujon

Otto Beaujon

Meer berichten