Opeens heb je het: je bent (noodgedwongen) juf:

Ik ga staken!

En opeens zit je dan thuis met de kinderen. Dat is wel even wennen. Zeker als het werk gewoon doorgaat. Dan ben je opeens juf én moeder. En heb je ook nog deadlines. Manlief heeft weer ander werk dat gedaan moet worden. Hij zit werkelijk elke dag in een conference call, terwijl de kinderen er stiekem vandoor gaan met de snoepjespot of elkaar de hersenen net niet inslaan. Waar is dat behang?!

Mijn beroep als journalist schijnt dan een cruciaal beroep te zijn. Gelukkig, kan ik mijn werk tot nu toe prima van huis uit doen. Dus, ook al mag ik gebruik maken van de opvang die er nu is, ik doe en ik wil het niet. Hoe minder kinderen daar komen, hoe minder de corona verspreiding. De juffen en meesters hebben het bovendien al druk genoeg, ook zonder kinderen. Groot respect voor hoe ze op afstand de lessen voorbereid hebben, en op zo'n korte termijn gewoon prima lesmateriaal voor de kinderen in elkaar hebben gezet. Mag ik ook een #applaus voor hen?

Toch vloog het mij wel even aan toen ik de lespakketjes van zoonlief (groep 1) en dochterlief (groep 4) zag. Hoe? dacht ik. Hoe ga ik dat in vredesnaam doen? HELP?! En gelukkig, het valt me alles mee. Ondertussen heb ik ook hele interessante apps, en Youtube filmpjes ontdekt. Lang leve het digitale tijdperk. Of ik stuur ze soms een uur de tuin in om daar insecten te verzamelen. Dat ze die dan vervolgens ook als huisdier willen nemen, nemen we maar voor lief.

Maar ik bedacht mij, na een hele drukke eerste week - met twee ontsnapte spinnen Betsie en Mia: ik doe ook maar wat ik kan doen. Het hoeft niet perfect te zijn. Op internet zag ik allemaal schemaatjes voorbij komen, waarbij ik dacht: Waarom? #Relax! Tuurlijk, iets van een planning is leuk. We beginnen onze dag hier ook gewoon rond 09.00 uur. Maar ik vertik het om al rond schooltijd ook echt te beginnen. Of nog eerder. We doen het rustig aan, we pakken wat opdrachten beet, en doen daarnaast - als het weer het toelaat - ook lekker veel buiten in de tuin spelen. Ik ben er inmiddels achter dat ik mijn roeping NIET gemist heb. Gelukkig!!! Ik ben geen juf. Ik heb het geduld er niet voor.

Desondanks, neem ik mijn taak als interim juf wél heel serieus. Daarom heb ik bij dezen besloten: 1. Dat het morgen studiedag is. 2. Dat ik ga staken (uit solidariteit natuurlijk). De werkdruk is echt té hoog! 3. Dat ik de juf van respectievelijk elke leerling uitnodig voor een 10-minuten gesprek. En oh ja, ik ga ook dezelfde vakanties aanhouden voor mijzelf… (zonder voorbereidende werkzaamheden op huiswerk…) Het tropische eiland lonkt al…! 4. Dat ik alle cito's afschaf tot groep 8!!

Lieve papa's en mama's. Het komt allemaal goed. Hou rekening met elkaar (1,5 meter afstand dus, als je naar buiten gaat!!!). Wees vooral lief! Tot ziens in de pruimentijd! We komen er wel, samen.

Sjoukje Dijkstra