Honderd jaar ervaring in het onderwijs bij de Prins Clausschool

Op ‘de dag van de leraar’ werd op de Prins Clausschool in Linschoten stilgestaan bij een bijzonder jubileum. Twee vertrouwde gezichten van de school zijn samen goed voor maar liefst honderd jaar ervaring in het onderwijs. Bep van Wijngaarden en Margriet Baartscheer werden op feestelijke wijze in het zonnetje gezet.

Bep van Wijngaarden is al vijftig jaar verbonden aan de Prins Clausschool. Op 1 augustus 2019 ging zij officieel met pensioen. Daarmee kwam echter geen einde aan haar carrière op de school. Van Wijngaarden kreeg een nul-uren-contract en is sindsdien als invalkracht nog regelmatig in de school te vinden. Vooral het werken met kleuters doet zij graag.

Ook Margriet Baartscheer heeft een indrukwekkende staat van dienst. Zij zit inmiddels vijftig jaar in het onderwijs en is daarvan vijfenveertig jaar verbonden aan de Prins Clausschool. In 2020 ging zij met pensioen, maar ook zij kon het onderwijs niet helemaal achter zich laten. Zij staat nog één dag per week voor groep vijf. De overige dagen wordt de groep begeleid door haar zoon Rutger.

Ik voel me de rijkste directeur van Nederland

Directeur Joanneke Blommestijn is maar wat blij met deze twee ervaren leerkrachten. Zeker in een tijd waarin het onderwijs kampt met personeelstekorten, zijn mensen als Van Wijngaarden en Baartscheer van grote waarde.

“Ik mag ze bellen als wij omhoog zitten”, vertelt Blommestijn. “Ik voel me de rijkste directeur van Nederland met het team dat ik om me heen heb. En met deze twee vrouwen, die zoveel ervaring meebrengen en ook nog steeds meedenken.”

Erehaag voor Bep en Margriet

De feestdag voor Bep en Margriet begon spannend. Om elf uur werden de twee op school verwacht. Ze hadden geen idee wat hen te wachten stond. Bij aankomst werden ze opgewacht door kinderen die een haag hadden gevormd. Daarna volgde een feestelijke tour langs alle groepen. Elke klas had iets voorbereid. Zo hadden kinderen een dansje ingestudeerd, werd er in een groep voorgelezen en moesten de jubilarissen in een andere klas een quiz maken. Ook werden er kaarsjes aangestoken. Na de rondgang kregen Bep en Margriet een lunch aangeboden. ‘s Middags volgde een receptie voor oud-collega’s, ouders en oud-leerlingen. De feestdag werd na schooltijd afgesloten met een teamborrel en taart.

Nog lang niet uitgekeken op het onderwijs

Van echt stoppen met lesgeven willen beide dames niets weten. Margriet vindt het prettig om nog onderdeel te zijn van de school.

Op de vraag of ze het niet vervelend vindt om aan de schoolvakanties gebonden te zijn zegt ze, “Ik vind het heerlijk om reuring om me heen te hebben.” Bovendien is het handig dat ze haar werkdag zo nu en dan kan ruilen met haar zoon Rutger als er iets anders op haar pad komt.

Bep werkt wat flexibeler en valt op afroep in. Dat past goed bij haar huidige leven, want ze gaat ook graag op pad met de caravan. Maar helemaal loslaten kan ze het onderwijs niet.

“Ik heb mijn hart verpand aan het onderwijs”, zegt ze.

Ook het contact met collega’s is voor beide vrouwen belangrijk. Hun jarenlange ervaring komt goed van pas en collega’s kunnen daar gebruik van maken.

Van ouders van vroeger naar de kinderen van nu

Margriet geniet bovendien van het feit dat de generaties elkaar op school opvolgen. De vaders en moeders van de huidige leerlingen waren vroeger zelf leerling bij haar. “Ik vind het leuk dat ik nu hun kinderen in de klas heb, terwijl ik de opa’s en oma’s van nu ook ken als de ouders van vroeger. De hele familie werk je af”, zegt ze lachend. Ze noemt het onderwijs een ‘blije baan’, al zijn er natuurlijk ook zorgen om leerlingen.

“Werken met kinderen blijft boeien”, vertelt Bep. Zelf zingt ze graag met de kinderen.

Margriet heeft weer een andere manier om kinderen enthousiast te maken. “Ik ben meer de voorlezer. Kinderen kunnen zo geboeid raken van een boek dat ze dat zelf ook willen hebben en dan gaan lezen. Dat is toch heel mooi.”

Na honderd jaar gezamenlijke onderwijservaring zijn Bep van Wijngaarden en Margriet Baartscheer dus nog altijd te vinden tussen de kinderen. Met hun ervaring, enthousiasme en liefde voor het vak blijven ze van grote betekenis voor de Prins Clausschool.