Ria stopt na bijna vier decennia in de supermarkt

Bijna 40 jaar lang was ze een vaste waarde voor duizenden klanten. Wie boodschappen doet in de supermarkt van Linschoten, kent Ria de Bruin. Op donderdag 23 juli staat ze voor het laatst in de winkel. Daarna begint haar welverdiende vakantie en sluit ze een bijzonder hoofdstuk af. Op 8 augustus wordt Ria 67 jaar en gaat ze officieel met pensioen.

Warmte, aandacht en een praatje

Voor veel klanten is het afscheid van Ria bijzonder. Ze was niet zomaar een medewerker, maar iemand die bij de supermarkt én bij Linschoten hoorde. Altijd in voor een praatje, altijd met oog voor de mensen om haar heen.

8 augustus is voor Ria een bijzondere datum. Ze viert dan haar eigen verjaardag én die van haar kleindochter, die vier wordt. Maar het is ook de sterfdag van haar vader. Een dag die voor haar altijd een extra betekenis heeft.

Van magazijn naar moederschap

Ria groeide op in een gezin met negen kinderen. Op haar vijftiende begon ze met werken, bij de Bijenkorf in het magazijn. Ze trouwde jong, kreeg drie kinderen en bleef thuis toen ze klein waren. Toen haar jongste tweeënhalf was, begon het weer te kriebelen, ze wilde aan het werk.

Ze startte bij supermarkt Verweij in Linschoten, samen met haar vriendin. Beiden werkten 25 uur per week en losten de kinderopvang creatief op, als de één werkte, paste de ander op. Vanaf dat moment bleef Ria bijna vier decennia verbonden aan de supermarkt.

Het familiegevoel in de winkel

Toen Supermarkt Verweij stopte, nam het echtpaar Schneider de zaak over. Aan die periode bewaart Ria warme herinneringen. “Het was altijd heel gezellig. Je had daar echt het familiegevoel.” Later veranderde de winkel van naam, van Golff werd het daarna MCD.

In 2017 kwam er opnieuw een nieuwe eigenaar en werd de supermarkt Boon’s Markt. Ondanks alle veranderingen bleef Ria een vertrouwd gezicht voor klanten en collega’s.

Generaties aan de kassa

In al die jaren zag ze veel mensen komen en gaan. Soms zelfs letterlijk de volgende generatie. “Ik krijg nu mensen aan de kassa waar ik vroeger mee gewerkt heb. De vakkenvullers van toen hebben nu zelf kinderen.”

Ook over de inwoners van Linschoten is ze positief. “De mentaliteit is weinig veranderd. Wij kunnen nog steeds planten buiten zetten zonder dat ze gestolen worden.”

Afscheid met knuffels en kleine gebaren

Nu haar laatste werkdag nadert, gonst het in de winkel. Ria merkt hoeveel waardering klanten voor haar hebben. “Ik werd laatst geknuffeld door een klant omdat die met vakantie ging.” Bloemen, chocola, een fles wijn van de ‘dorps-Sint’, de waardering zit vaak in kleine, lieve gebaren.

Ook collega’s laten merken wat Ria voor hen betekent. Collega Puck vertelt dat ze Ria een heel aardige collega vindt. “Ze helpt mij altijd goed. Zonder haar zou de diepvries een puinhoop zijn. Wat ook fijn is, is dat Ria mij nog wel eens complimenten geeft. Zo voel je je gezien.”

Liefde voor orde en gezelligheid

Ria deed door de jaren heen veel verschillende taken. Eén sprong eruit, het beheer van de vriezer. “Ik houd van orde, en als ik er ben, dan is die ook keurig.” Ook het afsluiten van de winkel vindt ze fijn, net als het samenwerken met jongeren. “Dat contact en die gezelligheid, daar geniet ik van.”

Tijd voor vrijheid

Hoewel ze haar werk en klanten zal missen, kijkt Ria uit naar haar pensioen. Samen met haar partner Erik gaat ze graag naar de boot. Straks hoeft ze niet meer terug omdat er gewerkt moet worden. Zij kan dan wat langer blijven terwijl Erik naar huis gaat. Erik moet nog drie jaar werken. Ria weet al wat ze gaat doen, genieten. Varen, sporten, op pad gaan, familie bezoeken, of zoals ze zelf zegt: ‘relten’.

Suppen met de kleinkinderen

Voor haar verjaardag krijgt ze een sup. “Die gaat mee naar de boot. Suppen lijkt me leuk. En het komt goed van pas als mijn kleinkinderen van drie en vijf er zijn. Die vinden dat ook vast geweldig.”

Altijd iets met mensen

Als ze haar loopbaan opnieuw zou mogen kiezen, zou Ria weer voor een beroep met mensen gaan. “Dan zou ik de verzorging ingaan.” Vrijwilligerswerk sluit ze niet uit. “Misschien later, iets met kwetsbare ouderen of bij Abrona. Maar eerst wil ik even niets moeten en mijn eigen ritme vinden.”

Fantastische jaren

Wanneer Ria haar tijd in de supermarkt in één zin moet samenvatten, hoeft ze niet lang na te denken; “Het waren fantastische jaren.” Met een goed gevoel sluit ze dit hoofdstuk af. Haar gezelligheid en betrokkenheid blijven voor het winkelend publiek een mooie herinnering.

Laatste kans om afscheid te nemen

Voor klanten die Ria nog persoonlijk willen bedanken of even gedag willen zeggen: donderdag 23 juli is haar allerlaatste werkdag. Die dag staat ze nog één keer achter de kassa of loopt ze in de winkel, voordat ze aan haar welverdiende vakantie en pensioen begint.