Ingezonden: Gemeentelijke participatie een lust of een last?

Begin april viel er een redelijk gedateerde brief van de gemeente op de deurmat. Bij monde van een medewerker werden we geconfronteerd met het voornemen laadpalen voor elektrische auto’s te plaatsen op huidige parkeerplaatsen. En vooral, er was haast geboden want na 1 juli moet er jaren gewacht worden omdat het elektriciteitsnet vol zit.

Al snel ontstond een contact tussen de direct betrokken bewoners. Er staat al veel druk op de huidige parkeerplaatsen. Sinds de bouw van de woningen is het aantal parkeerplaatsen gelijk gebleven terwijl het aantal auto’s alleen maar is toegenomen, zeker met de komst van meer bedrijfsauto’s.

De brief gaf ook aan dat gemeente streeft naar laadpalen zo rond de 200 meter loopafstand. Dat bevreemdde ons zeer omdat er op zo’n 50 meter van de voorgenomen plaats al een aantal jaren een dubbele laadplaats is gesitueerd. Deze heeft echter een zeer beperkte klandizie wat te begrijpen is want laden bij een commerciële uitbater is minstens 40 procent duurder dan bij een thuislader.

De voorgenomen laadpaal(en) zorgt er wel voor dat de parkeerplaatsen niet meer toegankelijk zijn voor het parkeren van alle voertuigen. Ook niet voor elektrische auto’s, alleen tijdens het laden mag men er staan. Concreet betekent dit dat er nog meer buiten de vakken-, op de stoep- of op inritten geparkeerd gaat worden. Dit laatste is een probleem maar dat lijkt maar zo, tegen de parkeertijd is de handhaving vertrokken.

Uiteindelijk besloten de direct betrokken bewoners een onderbouwd protest tegen het voorstel van de gemeente aan te tekenen, per mail en per brief. Geen enkele reactie, zelfs geen ontvangstbevestiging.

Begin mei wederom een brief van de gemeente waarbij zij, voor de zekerheid, dezelfde uitgangspunten nog maar eens herhaalde! Dit keer aangevuld met een opmerking dat er door participatie met de bewoners wordt nagedacht over het realiseren van één of meerdere extra parkeerplaatsen. Daar valt over te praten, waarschijnlijk niet over het hiervoor opofferen van openbaar groen. Ook niet over te praten is de aanleg van de voorgenomen laadpaal (en), daar is al een besluit over genomen, dat gaat door.

De gemeente spreekt over participatie, ik nijg meer naar een schijnvertoning die past bij de ‘gemeentelijke inspraak’.

G. Loozekoot