Van het gas af - mijn avond in het cultuurhuis Oudewater
Door: Leon Verhoef AlgemeenIk woon in de Noort Syde met fijne buren; mooi huis, weinig te klagen en ik ben typisch iemand die hoort bij de stille meerderheid. Toch stond ik in het Cultuurhuis bij de bijeenkomst Noort Syde aardgasvrij als bezorgde buurtbewoner.
De opkomst was groot en de gemeente had haar best gedaan, maar de avond kwam niet goed uit de verf. Vooral het begin verliep chaotisch, de sfeer sloeg om en veel vragen bleven onbeantwoord. Mensen liepen weg. Dat deed pijn, want het gaat over hún leven, hún huis, hún toekomst.
Ik zie de financiële dokter naast me staan met stethoscoop en ik moet een beetje grinniken. Vast ludiek bedoeld, maar ik besluit deze man niet te spreken. Ik ben ten slotte geen patiënt die geholpen hoeft te worden.
In plaats daarvan had ik een goed gesprek met de projectleider, samen met mijn buurman. Ze toonde een buurtanalyse van de Noort Syde, heeft ervaring elders en gaf eerlijk toe dat de gemeente het ook niet allemaal weet. Ze stond open voor feedback en stelde vragen om de buurt beter te leren kennen.
2037 klinkt ver weg. Maar dit gaat ieders portemonnee raken. Die van jou, van mij, maar ook die van de gemeente en Stedin. Ik wil liever zelf invloed uitoefenen, dan anderen dat voor mij bepalen.
Ik heb me aangemeld bij de meedenkgroep om buurtbewoners te helpen. Het enige nadeel: dan hoor ik niet meer bij de stille meerderheid. In een reeks columns neem ik de trouwe lezer van De IJsselbode mee in de meedenkgroep.
Leon Verhoef
