De wereld is een taart

De wereld is één grote taart. Ik kan ervan genieten, maar ik vrees dat dat niet voor iedereen opgaat. En op die taart wonen wij, met heel veel mensen en heel veel grote en kleine, zelfs heel kleine dieren, en heel veel groen - hoewel dat laatste steeds een beetje minder wordt, maar daarover een volgende keer.

En of je ervan kunt genieten, van die taart, hangt deels van omstandigheden af waar je weinig tot niets aan kunt doen; er zijn voorbeelden te over. Maar hoeveel eenieder van die taart krijgt, heeft, ook in Nederland, grotendeels met politiek te maken.

Als iedereen in de wereld een redelijk stukje van die taart kreeg, de een misschien een wat groter stukje en de ander een wat kleiner, maar wel zoveel dat je er genoeg aan zou hebben, zou dat geweldig zijn. Er is weleens berekend dat, als we de boel een beetje eerlijk zouden verdelen er voor iedereen echt genoeg is. Maar het is niet altijd redelijk verdeeld, vaak zelfs heel onredelijk. Er zijn mensen die al een heel groot stuk taart hebben (u weet vast wel een paar namen te bedenken) en nog veel meer willen, en nog meer. Voor zichzelf en, vooruit, ook voor hun vrienden, want die moet je te vriend houden, maar alle anderen … die zoeken het zelf maar uit. Die zijn al blij als ze wat kruimels kunnen bemachtigen. ‘Dan hadden ze ook maar rijke, machtige ouders moeten hebben, of elders geboren moeten worden, net zo handig moeten zijn, of zo slim, of … Kan mij eigenlijk wat schelen. Ik heb taart en ik wil nog meer taart. Voor mij en voor mijn vrienden. En voor iedereen die ik te vriend wil houden. En voor mijn lijfwachten, want voor je het weet wil er iemand van mijn zuurverdiende taart iets afpikken. En dat wil ik niet. Want ik wil mijn grote stuk taart houden. En ik wil nog meer.’

Een goed verstaander heeft aan een half woord genoeg. Ja, er zijn mensen die grote stukken taart hebben en nog meer willen. Op overheden hebben ze vaak veel invloed, hier en daar zoveel dat ze nauwelijks een strobreed in de weg gelegd wordt. In sommige landen is de overheid iets - let op het woord iets - eerlijker in het verdelen van de stukken taart: ‘heel handige’ mensen leveren wat in voor mensen die ‘minder handig’ zijn, het minder getroffen hebben. De mensen die elders zijn geboren en/of minder handig zijn, het minder getroffen hebben, kunnen dat in de regel niet helpen. Maar … met verzinken in verbittering help je niemand, ook jezelf niet. Ook boos zijn helpt niet. Je maakt de wereld voor degenen die het niet zo makkelijk hebben er niet beter mee. Maar misschien kun je wel iets doen.

Betrokkenheid helpt. Betrokken bij je naasten, bij de buren, bij je stadsgenoten. Maar ook betrokken bij mensen elders die ‘minder handig zijn, het ‘minder getroffen’ hebben. Er zijn talloze mogelijkheden om anderen een beetje bij te staan. Niemand koos ervoor om op zoek te gaan naar kruimels.

Het is wel overigens een heel bijzondere taart, die planeet aarde, een soort tovertaart. Hij groeit vanzelf weer aan, maar … dan moet je er wel een beetje voorzichtig mee omgaan. Daarover een volgende keer: de wereld is een taart 2.

Aad Kuiper