Complete koffiemolencollectie zoekt nieuwe eigenaar

Montfoortenaar Theo Germans: “Het is met pijn in het hart dat ik afscheid neem.”

In het huis van Theo Germans in Montfoort is een deel van zijn koffiemolencollectie tijdelijk naar beneden gehaald. Maar het grootste deel ligt nog altijd in dozen op zolder. Netjes opgeborgen, zwaar om te tillen en eigenlijk zonde om niet te zien. Jarenlang verzamelde Theo met plezier koffiemolens in alle soorten en maten. Nu wil hij ruimte maken. Niet omdat de liefde voor de molens verdwenen is, maar omdat het leven veranderd is. “Het huis is gewoon te klein geworden”, zegt hij nuchter. “Die ruimte heb ik nodig voor andere dingen.”

Het begon eind jaren tachtig, bijna toevallig. Theo had één koffiemolen in huis hangen. Later bleek er nog een tweede te zijn. Een buurvrouw kwam kijken en zei dat zij er ook nog wel eentje had. Zo groeide het langzaam: van één naar een paar, en van een paar naar steeds meer. Rommelmarkten volgden, daarna vaste adressen, eerst in Nederland en later ook over de grens. “Dan ga je een keer of vier op de rommelmarkt”, vertelt Theo. “In België had ik een vaste plek om koffiemolens te kopen. Op vakantie was het eigenlijk niks anders dan koffiemolens.”

Frankrijk werd een belangrijk verzamelgebied. Brocantemarkten waar je uren kunt rondlopen, soms wel een kilometer lang, met kraampjes waar achter elk tafeltje iets bijzonders kan schuilgaan. Soms vond hij iets waarvan hij meteen wist dat het bijzonder was. Dat was voor hem de charme van het verzamelen. “Zo hebben we heel wat op de kop getikt”, zegt hij.

Op het hoogtepunt telde de collectie rond de honderd tot misschien wel honderdtwintig koffiemolens. Het grootste deel ligt nu nog altijd op zolder. Niet uit onverschilligheid, maar omdat het tillen niet meer vanzelf gaat. “Ik heb hulp gehad om ze van zolder te halen”, zegt Theo. “Zelf lukt dat niet meer.” Daardoor blijven veel molens ongezien in dozen liggen. Juist dat begint te wringen. Theo ziet liever dat de collectie ergens terechtkomt waar er echt iets mee wordt gedaan, dan dat alles nog jarenlang ingepakt blijft staan.

Alles in één keer

Het idee om er een museumpje van te maken kwam voorbij. Theo heeft rondgevraagd bij plekken waar al koffiemolens worden tentoongesteld, maar ruimte bleek telkens het struikelblok. Doneren bood evenmin een oplossing. “Dan staan ze er wel, maar gebeurt er niks mee”, zegt hij.

Verkopen blijft over. Dat deed Theo eerder al, via een verzamelkrantje en zelfs op de Jaarbeurs. Toch wil hij het deze keer anders aanpakken. Losse verkoop ziet hij niet zitten. “Dan willen mensen er één of twee uitpikken”, zegt hij. “En dan blijf ik met de rest zitten.” Daarom is hij duidelijk: het liefst gaat de hele collectie in één keer naar een nieuwe eigenaar. Zo doet hij het meeste recht aan wat hij in al die jaren heeft opgebouwd.

Over geld is Theo nuchter. Het gaat hem niet om winst, maar ook niet om weggeven. Sommige molens waren destijds flink geprijsd. “Die militaire molen was niet goedkoop”, zegt hij. “Die kostte toen al gauw zo’n 250 gulden. En die hele grote exemplaren gingen richting de 500 gulden.” Wat voor hem telt, is een redelijke prijs en een koper die begrijpt wat hij overneemt.

Verzamelen zit in het gezin

Theo staat er niet alleen in. Zijn vrouw Elly herkent het verzamelen maar al te goed. Ook zij had jarenlang een grote verzameling spaarvarkens. Die heeft ze bij de verhuizing grotendeels weggegeven. “Daar ben ik mee gestopt”, zegt ze. “Dat paste gewoon niet meer.”

Wat gebleven is, is haar pennenverzameling. Die groeit nog steeds. Elly sorteert ze op kleur en zorgt dat ze allemaal werken. Het is een manier van verzamelen die beter past bij hoe ze nu wonen. Minder ruimte, minder dozen, maar nog steeds plezier. Juist die verandering maakt het gesprek over de koffiemolens makkelijker. Ze zien samen dat de molens nu vooral ruimte innemen, terwijl ze er weinig mee doen.

Theo en Elly zijn inmiddels 52 jaar getrouwd. Verzamelen hoorde daar altijd bij. Net als struinen over markten, zoeken naar iets bijzonders en thuiskomen met een vondst. Nu hoort ook loslaten bij deze fase. Elly zegt het nuchter: “Op een gegeven moment ben je er wel klaar mee, met al die spullen.”

Meer dan een object

Voor Theo zit de waarde van de koffiemolens niet alleen in het object zelf. Het gaat ook om techniek en vakmanschap. “Een stukje nostalgie. Een stukje antiek. Een stukje ouderwets”, zegt hij. Vroeger had bijna elk huishouden een koffiemolen. Elektrisch malen bestond nog niet. Op boerderijen zie je ze soms nog, groot en robuust.

Hij haalde ooit een molen helemaal uit elkaar om te zien hoe hij werkte en zette hem ook weer in elkaar. Repareren doet hij nog steeds, al kiest hij zorgvuldig. Namaak herkent hij meteen aan details zoals schroeven, laatjes en afwerking. Die kennis is in tientallen jaren opgebouwd. Juist daarom valt het afscheid hem zwaar. “Het is met pijn in het hart”, zegt Theo. Maar liever dan vasthouden aan dozen op zolder, ziet hij de collectie een nieuw leven krijgen.

Wie interesse heeft in de complete koffiemolencollectie van Theo Germans en deze in één keer wil overnemen, kan contact met hem opnemen via: germanselly@gmail.com, of bel
 06 12780258.