Moet dit even kwijt

Voor een nieuw rijbewijs heb ik (onder andere) een verklaring van mijn oogarts nodig. Helaas, hij is een stukje opgeschoven in de hiërarchie en doet geen rijbewijskeuringen meer. Ik word verwezen naar St. Antonius Leidscherijn. Ik maak een afspraak, mag van de dokter weer voor vijf jaar blijven autorijden. Na 10 minuten sta ik weer buiten en betaal 7,50 parkeerkosten voor anderhalf uur wachten.

Twee weken later komt de factuur, per post. St. Antoniusziekenhuis staat erboven in kleurige letters, en een eindje verderop het bedrag dat ik voor de keuring moet betalen: 149 euro en een paar centjes. Nergens staat wie de begunstigde is, maar naar ik aanneem gaat dat op naam van het ziekenhuis. Ik neem die letterlijk over: St. Antoniusziekenhuis. Mijn bank herkent dat niet.

Ik bel de administratie van het ziekenhuis. Krijg een beleefde man aan de telefoon. Ja, zegt die, daar hebben wel meer mensen moeite mee. Het moet zijn: Stichting Sint Antonius ziekenhuis, vierwoorden, los van elkaar. Dan zal ‘t wel lukken, succes ermee.

Ik vul het in in de bankapp. Noppes. Er ontbreekt nog iets, dus ik bel de man van de administratie maar weer. Ja, zegt die, er moet nog bij staan voor wie het is, kijk, dit type factuur gebruiken we hoofdzakelijk voor mensen die niet verzekerd zijn, buitenlanders en zo. En natuurlijk voor die keuringen zoals van u. Maar het kan natuurlijk zijn dat u voor uw zoon of dochter betaalt, en daarom moet u het MDN-nummer ook op die overboeking zetten. Dat staat daar in de rechter kolom onder uw BSN-nummer. Waar staat dat voor, MDN?, vraag ik. Tsja, zegt de man, dat is uw patiëntnummer. Dat is hier zo’n intern begrip. Maar waar het nu precies voor staat dat zou ik moeten opzoeken. Laat maar, zeg ik, ik probeer het wel. En O wonder: het werkt!

Arme buitenlander, je zult zo’n factuur ontvangen vanwege een keuring of om het even voor welke behandeling dan ook: een onvolledig formulier, volstrekt inadequaat, van - mag ik het zeggen? - een hufterige klunzigheid.

Ik heb mijn ontevredenheid in een brief uitgelegd en bij het ziekenhuis ingediend.

Otto Beaujon