Wethouder Walther Kok wachtte groots afscheid

Bij elkaar werd er ongeveer een uur lang gespeecht ter gelegenheid van het afscheid van wethouder Walther Kok. Hierbij werd met superlatieven niet zuinig omgegaan en volgde het ene compliment op het andere, hoewel er af en toe ook de draak met hem werd gestoken. Het was kortom een zowel eervol als gezellig afscheid van een duidelijk gewaardeerde wethouder. De term betrokkenheid kwam heel regelmatig voor in verschillende verhalen.

De Tuinzaal in De Wulverhorst was afgeladen. Een lange rij van mensen die de scheidende wethouder Walther Kok de hand wilden drukken werd kort na aanvang van de afscheidsreceptie onderbroken, want verschillende mensen hadden lange indrukwekkende toespraken voorbereid waarin vele loftuitingen verwerkt waren. En ja, verschillende malen werd ook verteld dat ze het niet altijd eens geweest waren, maar dat dat de verhoudingen zeker niet in de weg gestaan had. En Walther Kok, met Kete Kervezee aan zijn zijde, liet het allemaal redelijk stoïcijns over zich heenkomen.

Joyce Jacobs

Janneke Doornebal (Woerden-Oudewater) was ceremoniemeester, heette alle aanwezigen met name ook de familie van wethouder Kok, hartelijk welkom. Ze voegde eraan toe dat Walther niet alleen afscheid nam als wethouder, maar ook van zijn werkzame leven; het mocht. Als eerste kreeg Joyce Jacobs, Wulverhorst, het woord. Zij waardeerde het zeer dat Walther juist daar, in De Wulverhorst, zijn afscheid had georganiseerd: “Je was hier om allerlei uiteenlopende redenen al die jaren een zeer regelmatige gast en we zijn ook blij om af en toe ook eens wat reuring te hebben.” Ze typeerde Walther als een typische babyboomer: gedreven, idealistisch en zelfbewust en somde verschillende zaken op waaraan hij zijn bijdrage geleverd had. Ze herinnerde hem aan zijn uitspraak: ‘Wat Philips is voor Eindhoven is De Wulverhorst voor Oudewater.’

Danny de Vries

Burgemeester Danny de Vries toverde een zevental A’4tjes uit zijn binnenzak en beschreef de wethouder als een museum, een levendig en interactief museum, met daarin een flink aantal zalen, met bij elke zaal wel een aantal anekdotes. De zaal van de verhalen (veerkracht en in beweging blijven), de sportzaal (fietsen, wandelen, zwemmen), de zaken van de liefde, de toewijding, de impact (betrokken, scherp, standvastig, maar ook koppig en eigenwijs), het depot, de passie en inzet (museum De Heksenwaag). “Het is een goed museum, een heel goed museum, want je neemt er iets van mee, en … het blijft je bij.”

René van den Hoogen en Peter Boere

René van den Hoogen sprak als nestor van de raad. Eerder al had hij Walther namens de Onafhankelijken toegesproken - belangstellenden konden die toespraak nog wel beluisteren bij de opgeslagen toespraken op de website van de gemeenteraad. Nu beperkte hij zich tot: “Walther is bovenal een goed mens, hij deugt. Je was altijd overal aanwezig, niets was je te veel.” René benoemde o.a. de grote stille meerderheid - die aandacht verdient en de ‘tone of voice’ - die heel belangrijk is. De uitspraak: “Goed voorbeeld doet goed volgen is vaak wel mooi, maar deze keer was het toch iets anders. Je ziet wat daarvan komt!” leverde schaterlach uit de hele zaal op. (Nadat Walther Kok had aangekondigd te vertrekken, volgden daarna diezelfde aankondigingen van burgemeester Danny de Vries en wethouder Bas Lont.) Vervolgens somde Van den Hoogen een aantal van de successen van wethouder Kok op: het sociaal akkoord, de Westerwal, de Brede Dijk en … 168 bomen erbij.

Inmiddels was een stroopwafelijzer, speciaal voor deze gelegenheid uitgerust met de tekst ‘de magie van Oudewater’ door Bram (U kent hem wel van de markt) klaargezet, en mocht Walther Kok de eerste stroopwafel met de betreffende tekst uit het ijzer tevoorschijn ‘toveren’. Het lukte. Iedereen werd vervolgens getrakteerd op een stukje stroopwafel met deze ‘magie van Oudewater’.

Peter Boere, namens de PvdA, afd. Lopikerwaard, benoemde het sociaal-democratisch bloed, dat door de aderen van Walther was blijven stromen en dat ze hem toentertijd hadden ‘uitgeleend’ aan de Onafhankelijken. Met een: “Welkom terug, Walther!”

Martien Brander en Jessica Rateland

Namens de 500, 600, 700 mensen die werkzaam zijn bij de gemeenten Oudewater en Woerden bedankten Martien Brander en Jessica Rateland Walther Kok bijzonder hartelijk: “Je deed veel moeite, had ook duidelijk interesse in alle mensen en sprak over ‘onze ambtenaren’. Je wilde echt contact. Maar je was ook veeleisend, geen gemakkelijke wethouder, maar wel realistisch, beminnelijk en meelevend, geduldig en bedachtzaam.” En of hij te zijner tijd een boom wilde komen planten, ‘zodat ze zich hem blijvend konden herinneren’.

Walther Kok

Bij Walther Kok zelf was het kernwoord ‘liefde’. Toen zijn geliefde Loes Bakker gemeentesecretaris van Oudewater werd, zijn ze samen naar Oudewater verhuisd, en vervolgens zijn ze om de liefde voor de stad Oudewater hier gebleven - “Het was een fantastische tijd.” Hij vatte zijn wethouderschap samen met de woorden van de PvdA’er Job Cohen: “Je moet de boel bij elkaar houden. En dat is hier iets gemakkelijker, omdat hier veel mensen wonen die duidelijk heel betrokken zijn bij hun stad.’ - en nu gaat hij ook weer weg in verband met zijn nieuwe liefde, Kete Kervezee. Een mooier slot dan wat Walther Kok als laatste zei, had ik voor dit verslag niet kunnen bedenken: “Als de komende tijd net zo mooi verloopt als de tijd in Oudewater, komt het helemaal goed.” En hij zag dat zijn nieuwe liefde, Kete Kervezee, instemmend knikte.