Toekomst

De afgelopen week stond ik ineens oog in oog met een stadgenote die ik naar mijn gevoel al sinds corona niet meer gesproken had. Zij was ooit een raadstermijn actief in de gemeentepolitiek, terwijl ik in dezelfde periode trachtte de betrekkelijke wijsheden die in de raad gedebiteerd werden voor De IJsselbode te verwoorden.

We blijken tegenwoordig diagonaal tegenover elkaar te wonen: zij aan de West IJsselkade in één van die nieuwe laat-middeleeuwse pakhuisachtige woningen, ik aan de Oost IJsselkade. Trots nodigde ze me uit voor een kop koffie en om haar nieuwe woonstee te laten zien.

Hoe het met de wederzijdse kinderen ging, de kleinkinderen, kortom we hadden elkaar heel wat te vertellen.

De overstap die zij en haar man gemaakt hadden naar dit kleinere huis (de kinderen inmiddels allemaal het huis uit) op deze historische plaats, en dan ook nog eens recht tegenover de kerk. Uren (dagen, maanden etc.) vliegen als een schaduw heen, en op zeker moment zei ze: over tien minuten speelt de beiaard een verzoeknummer van mij. Ik vond dat zo’n reuzeleuk idee, toen ik hoorde en las dat je een verzoeknummer aan kunt vragen, en dat heb ik dus ook maar eens geprobeerd. Hij gaat straks ‘Wat de toekomst brengen moge’ spelen dat ken je toch zeker wel? Volmondig ja, kon ik daarop antwoorden, want lang geleden heb ik dat op de zondagsschool al geleerd, een melodie vergeet je nooit en de tekst zit erin gebeiteld. Ja, zei ze, dat leek me nu met al dat gedoe met Trump en de ene nare maatregel op de andere, en ook hier en in de Oekraïne wel een heel toepasselijk lied: je toekomst in handen leggen van de Heer. ‘t Klinkt trouwens vanaf de kerktoren net even anders dan wanneer je het iemand op een piano of orgel hoort spelen.

Tsja, dat is een puur technische kwestie: elke bronzen klok in het carillon heeft een reeks boventonen in mineur, en zodoende klinkt een melodie in majeur een beetje anders. Maar: gelukkig is deze aanmoediging vanuit het Oudewaters carillon welbesteed aan allen die bereid zijn zich in te zetten voor een positieve en verdraagzame toekomt.

Otto Beaujon