Het geheim van een lang huwelijk: “Doe maar gewoon”

Sjoukje Dijkstra

Dirk en Gerda Verheul uit Montfoort zijn al 65 jaar getrouwd. Hun geheim? “Doe maar gewoon”, zeggen ze. Ze geven en nemen in hun relatie, en dat heeft hen al die jaren samengehouden.

Afgelopen zondag vierden Dirk en Gerda hun jubileum met hun kinderen en kleinkinderen. “Gezellig met elkaar eten bij de Heren van Montfoort”, vertelt Dirk. “Er waren nog mensen op vakantie. Dan moet je even de agenda erbij elkaar pakken, dat je het spul bij elkaar krijgt”, vult Gerda aan. Met veertien man sterk gingen ze uiteindelijk uit eten, een gezellig samenzijn dat de jarenlange familiebanden versterkt.

Het geheim van hun huwelijk

Wat is het geheim van zo’n lang en gelukkig huwelijk? “Hoe hou je het uit? Geven en nemen he?”, grinnikt Dirk. “Meer nemen dan geven...”, voegt hij er met een dikke knipoog aan toe. Gerda lacht: “Het ging gewoon vanzelf, en met de kinderen ook. Alles was goed in ons gezin, we hebben geen narigheid gehad.” Dirk en Gerda ontmoetten elkaar toen Gerda 16 jaar was en Dirk 22. “Volgens mij hebben we elkaar op de kermis ontmoet”, zegt Gerda. Dirk voegt toe: “Ik was kameraad met jouw broer.” Ze hadden vijf jaar verkering voordat ze trouwden. “We hebben een huisje laten bouwen op de Achterdijk, daar hebben we 64 jaar gewoond”, vertelt Dirk trots. Hij wijst uit het raam van hun appartement in de Antoniushof, waar ze sinds een jaar wonen. “Kijk, vlak achter dat rode huisje met dat raam. 64 jaar keken we uit op de molen en de kerk. Nu hebben we nog steeds dat uitzicht.” Op de vraag of hij het wel eens mist, knikt hij. “Vooral de ruimte en de tuin. “Maar hier hebben we het ook goed”, haast hij zich erbij te zeggen.

Dirk werkte jarenlang bij Kiela, een staal- en meubelfabriek in Driebruggen. “Ik was de eerste stoffeerder daar”, vertelt hij. “34 jaar heb ik er gewerkt.” Gerda werkte ook voor Kiela. “Ik had een naaimachine van de zaak, die stond op de Achterdijk. Dirk bracht me het naaiwerk.” Dirk zegt: “De volgende dag bracht ik hetgeen zij onder de naaimachine had, weer terug.” “Ze werkte uiteindelijk ook wel 20 tot 25 jaar voor de fabriek.”

Hoewel Dirk het werk als stoffeerder soms mist, heeft hij andere liefhebberijen. “Ik ben een groot liefhebber van vogels. Ik ben lange tijd jaarlijks met twee vrienden naar Texel geweest om vogels te spotten.”, vertelt hij. Gerda heeft vroeger veel gebreid, gehaakt en geborduurd. “Ik puzzel graag, lees veel en vind diamond painting erg leuk om te doen. Dirk voegt toe: “Ik wilde hier naar biljarten in de Antoniushof, maar dat is er nooit van gekomen. Nu ga ik met de scootmobiel op pad en kijk ik televisie, vooral sport.”

Het echtpaar heeft drie kinderen en drie kleinkinderen. “Onze zoon heeft een kapperszaak, Figaro”, vertelt Dirk. Ze hebben samen meubels en kappersstoelen uitgezocht voor de zaak bij Kiela. “Ik was 59 toen ik in de VUT mocht, dat vond ik niet vervelend, want ik was een buitenmens”, zegt hij.

Dirk herinnert zich als 93-jarige nog veel van de oorlog. “Ik was negen jaar toen de oorlog uitbrak en veertien toen hij voorbij was. Ik weet nog dat er vliegtuigen neerstortten hier in Montfoort. Ik ben wezen kijken en zag de afdruk van een van de vliegeniers zo in het land”, herinnert hij. “Heel naar en verdrietig.”

Genieten van het heden

Elke woensdag gaat Dirk nog met een groep scootmobielers op pad. “We worden overal met open armen ontvangen”, zegt Dirk. “Het is wel uitkijken hoor met die scootmobielen, auto’s schieten er aan alle kanten langs. Je moet goed uitkijken.”

Waarom Montfoort voor hen zo speciaal is? “We zijn wel echt Montfoorters, geboren en getogen. Het vertrouwde in Montfoort heeft ons hier gehouden”, zegt Gerda. “We hadden het geluk dat de kinderen in de buurt bleven. We wisten niet anders.” Hoewel ze niet vaak uitgaan, genieten ze samen van kleine uitstapjes. “Als het mooi weer is, maken we wel een wandelingetje en zitten we op het terras”, zegt Gerda. Dirk voegt toe: “We zijn tevreden met wat we hebben. Gelukkig zijn we hier nog samen.”

Met 65 jaar huwelijk achter de rug kijken Dirk en Gerda positief naar de toekomst. “Ik hoop dat we nog een paar jaartjes samen hier kunnen zijn. Op naar de 70... Ik doe mijn best hoor, ik hoop dat ik het meemaak”, besluit Dirk met een glimlach.