Welkom in Nederland (2)

De heldere en goed onderbouwde column van Otto Beaujon die afgelopen week in De IJsselbode stond, trof me diep in het hart. Mensen die gevlucht zijn moeten niet de zondebok worden van onze samenleving. Er waait echter een gure wind vanuit het kabinet-in-aanbouw. Het voedt de mening van mensen en veroorzaakt regelmatig haatdragende reacties op social media ook richting mensen die gevlucht zijn. Dit speelt helaas ook in Oudewater. De opmerkingen zijn dan aangrijpend en bezorgen koude rillingen. In uitlatingen wordt van alles op een hoop gegooid en aannames ongefilterd uitgestort. Laten we ons steeds weer uitspreken tegen het abnormale. Vind niet normaal wat helemaal niet normaal is.

Er is geen tsunami van vluchtelingen, 10 % van de migranten betreft mensen die zijn gevlucht (oneworld.nl). Er is geen asielcrisis maar een opvangcrisis. Toch? Hein de Haas schreef naar aanleiding van zijn onderzoek over het aantal mensen dat vlucht en de oorzaken daarvan een zeer interessant boek: ‘Hoe migratie echt werkt’ (ook als podcast). Hij vertelt het ware verhaal en dat is anders dan de schaamteloze desinformatie die verteld wordt door toonaangevende voortrekkers uit de huidige coalitie in wording. Ook in Oudewater wonen mensen die oorlog, vervolging of rampen zijn ontvlucht. Ik wens hen uit de grond van mijn hart dat ze nog steeds zullen worden opgenomen in de warme betrokken en open Oudewaterse samenleving.

20 juni a.s. is het wereldvluchtelingendag. Graag deel ik met u onderstaand gedicht van Tina Griffioen:

Ik hoop dat je nooit hoeft te vluchten,
Voor regimes die misdadig zijn.
Ik hoop dat je nooit hoeft te schreeuwen,
van angst of van honger of pijn.

Ik hoop dat je nooit hoeft te kijken,
als je dochter brutaal wordt verkracht.
Ik hoop dat je nooit hoeft te zwijgen,
omdat je eens zei wat je dacht.

Ik hoop dat je nooit wordt getreiterd,
omdat jij iets anders gelooft.
Ik hoop dat je nooit hoeft te huilen,
als alles is weggeroofd.

Ik hoop dat je nooit hoeft te zien,
dat het land voor je ogen verbrandt.
Ik hoop dat je nooit hoeft te smeken,
om asiel in een veilig land.

Maar stel dat het ooit zou gebeuren,
dan hoop ik voor jou en voor mij,
op een land dat ons zal omarmen en zegt:
Kom maar hier, je bent vrij!”

Margriet de Wit, Snelrewaard
Maatschappelijk begeleider Vluchtelingen Steunpunt Groene Hart