Kampioen van Vlaanderen

Afgelopen vrijdag werd het criterium van Koolskamp, één van de oudste eendaagse wielerwedstrijden van België verreden, sinds 1908 het officieel kampioenschap van Vlaanderen. Altijd in de derde week van september, altijd ongeveer 150 kilometer koers. Tijdens de Eerste Wereldoorlog kon de wedstrijd niet gereden worden omdat het parcours die jaren oorlogsgebied was. In 1939, 1940 en 1944 ging de koers eveneens niet door.

De winnaar krijgt de titel Kampioen van Vlaanderen en hij mag de trui dragen met de tekst Kampioen van Vlaanderen en een afbeelding van de Vlaamse Leeuw. Ook als een buitenlander eens wint, wordt die toch kampioen van Vlaanderen. Landgenoot Dylan Groenewegen won éénmaal (in 2018) en werd vijfmaal tweede. Dit jaar won Tim Merlier.

Menigmaal had de koers een politiek tintje: de dag werd door de partij Vlaams Belang en eerder wel gebruikt als een geschikte dag om propaganda te voeren: want altijd veel Vlamingen langs het parcours en aan de eindmeet. Soms was het meer een politieke manifestatie dan een wielerwedstrijd. Dit jaar was er geen spoortje van zichtbare of hoorbare politiek. Wie er wèl was: Freddy Maertens, ooit zelf Kampioen van Vlaanderen, én tweevoudige wereldkampioen (da’s andere koek!) én eindwinnaar en winnaar van 13 etappes in één Ronde van Spanje en ongeëvenaard recordhouder met het grootste aantal overwinningen op de weg in één jaar: 54.

Freddy, die jarenlang in de put zat na zijn snelle jaren, werd afgelopen vrijdag hartelijk toegejuicht als de verloren zoon. Hij was er om de trui uit te reiken, een echt feest. En daarna zongen de renners, de koerscaravaan en alle toeschouwers uit volle borst het Vlaams volkslied. Nog zelden een volkslied zo blijmoedig en met overtuiging horen zingen…

Zij zullen hem niet temmen, de fiere Vlaamse Leeuw,

Al dreigen zij zijn vrijheid met kluisters en geschreeuw.

Zij zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming leeft,

Zolang de Leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft!

Otto Beaujon