Poldertrailers vieren lustrum: vijf jaar in de natuur rennen

Mireille van der Ham

‘Running is a way of life’

Iedere maand gaan zij op de vroege zondagmorgen met elkaar op pad. De zeer vroege zondagmorgen kunnen we wel zeggen; de zon is nog verre van op als de heren hun hardloopschoenen hebben aangetrokken. Ze noemen zichzelf de ‘Poldertrailers’. Wie zijn deze mannen en wat bezielt hen eigenlijk om zo vroeg hun bed uit te gaan op een vrije dag om in de modder achter elkaar aan te rennen?

Off road hardlopen

Trailrunning wil zeggen ‘off-road hardlopen’; door de natuur, over smalle paadjes en natuurlijke hindernissen, zoals heuvels, bergen, rotsen en beekjes bedwingen. Als je op Google zoekt naar waar trailrunning goed voor is kom je een aantal dingen tegen; je bouwt uithoudingsvermogen op, het zorgt voor een effectiever herstel, het maakt je sterker, het helpt je een efficiëntere hardloper te worden, het verbindt lichaam en geest en het is een soort ontsnapping. Kortom, je hoofd lekker leeg maken en werken aan een gezond lijf. De Poldertrailers is een groep van dit soort trailrunners uit de Krimpenerwaard. Vijf jaar geleden bedachten twee doorgewinterde hardlopers uit Haastrecht dat het leuk zou zijn een groep op te richten zodat zij niet samen op de zondagochtend zouden rennen, maar met nog veel meer geïnteresseerden. Zij deden een oproep via Strava; een app die miljoenen sporters met elkaar verbindt over de hele wereld. Al gauw bleek het enthousiasme groot en hebben zij inmiddels 144 leden op Strava.

Stuipen op het lijf

Wat maakt het lopen, vaak met de start in het donker, op de ongelijke paden voor deze Krimpenerwaardse hardlopers nu eigenlijk zo bijzonder? “Het is gewoon fantastisch om dit met elkaar te doen”, vertelt één van de oprichters. “We gaan iedere maand één keer lopen en zijn dan gemiddeld met z’n achten. De routes die we lopen wordt door één van de lopers bedacht, dat wisselen we af.” De mannen rennen vaak in de Krimpenerwaard, maar gaan ook nog wel eens naar andere natuurgebieden in Nederland. “Dat komt ook doordat er mensen bij de groep aangesloten zijn die niet uit de buurt komen. Leuk om ook eens andere mooie natuur te bekijken.” Het is vaak een verrassing wat de ervaren lopers op hun pad tegenkomen. Zo zien zij in het donker regelmatig ogen van bijvoorbeeld haasjes oplichten die hen in de gaten houden, een groep herten of Schotse hooglanders en natuurlijk veel schapen. Een aanvaring met een koe die niet op het bezoek in haar territorium zat te wachten joeg de trailrunners de stuipen op het lijf. Dit resulteerde uiteindelijk voor een paar lopers met een sprong in de sloot. Een ervaring waar de heren achteraf om kunnen lachen.

Koud water

Het magische moment tijdens de trails die de mannen lopen is de vaak prachtige zonsopkomst. “We lopen in ieder weertype, maar tot nu toe hebben we het eigenlijk super getroffen. Ieder seizoen heeft weer iets anders prachtigs.”

Door de polders lopen betekent ook slootjes of diepe plassen tegenkomen. “Dat hoort er allemaal bij. Door zulk diep water dat precies je mannelijkheid het koude water raakt is soms even doorbijten”, lacht de Haastrechtse poldertrailer.

Gemiddeld lopen de stoere trailers 25 kilometer op zo’n zondag. Tijdens de 42e editie hebben zij 42 kilometer met elkaar gelopen; het magische getal van de marathon. Een bijzondere editie waarbij zij zo’n grote sloot over moesten dat de organisator een flinke houten balk geregeld had zodat zij droog over konden komen. Hiervoor moesten zij de balk met elkaar wel een kilometer verplaatsen, wat met wat samenwerking prima tijdens het lopen lukte.

Lustrum

Zondag 7 januari gingen de Poldertrailers om 7.00 uur van start vanaf de oude ambulancepost in Bergambacht. De vijftigste keer en het vijfde jaar, wat gevierd werd met vuurwerk aan de start. Deze editie hadden de trailers een loop van 50 kilometer uitgezet in 7 etappes; verschillende rondes van vijf tot acht kilometer om in totaal aan de 50 kilometer te komen. Tussendoor konden zij even rusten of een kopje soep eten in de daarvoor geleende bouwkeet.