Theo Jansen liep 2,5 keer de wereld rond
AlgemeenMireille van der Ham
‘Wandelen is mijn leven’
Wie regelmatig een wandeling of fietstocht over het fietspad langs de Hooge Boezem maakt heeft Theo Jansen vast vaak voorbij zien komen. Stevig doorlopend, in zijn blauwe trainingspak, soms met een paraplu in de hand en altijd even vriendelijk. Theo wandelt al meer dan 33 jaar en heeft inmiddels 2,5 keer de wereld rond gelopen aan kilometers.
Engelbewaarder
Theo is 81 jaar geleden geboren in Haastrecht. Het gezin Jansen had tien kinderen. Voordat Theo geboren werd, kregen de ouders eerder een zoon, die ook de naam Theo kreeg. Toen deze zoon overleed besloten zij hun volgende zoon dezelfde naam te geven. “Ik ben altijd ontzettend verwend, zo blij waren mijn ouders dat er weer een zoon kwam”, vertelt Theo. “Ik heb altijd gevoeld dat ik vanwege mijn overleden broer een engelbewaarder bij me heb, heel bijzonder.”
SS Rotterdam
Al op jonge leeftijd wilde Theo graag naar zee. Hij kwam op een vrachtschip te werken als ketelbinkie; het manusje van alles aan boord van een schip.
Rond zijn achttiende ging Theo solliciteren bij de SS Rotterdam. Dit is één van de bekendste naoorlogse Nederlandse passagiersschepen. Theo werd aangenomen als leerlingtimmerman en maakte de eerste vaart naar New York mee, in aanwezigheid van Koningin Juliana. Theo kijkt terug op een geweldig mooie tijd op het bekende schip, waar hij verschillende mooie wereldreizen mee maakte. Tegenwoordig ligt het schip als drijvende attractie voor rondleidingen en als hotel-café-restaurant in de Maashaven in Rotterdam.
Geen warme maaltijd
Theo was getrouwd en kreeg samen met zijn vrouw twee zoons. Toen Theo 47 jaar was kwam hij, zoals hij zelf zegt, in een dip terecht. Hij werd depressief. Hiervoor ging Theo naar een psycholoog. Om uit de depressie te komen was afleiding belangrijk. Zijn vrouw zei hem dat hij moest gaan wandelen. Maar hier wilde Theo niks van weten. Na veel aandringen is Theo het toch maar gaan proberen. En al snel bleek het hem goed te bevallen. Inmiddels heeft Theo 100.000 kilometer gelopen, wat gelijk staat aan 2,5 keer de wereld rond. Natuurlijk heeft hij met zoveel wandelen regelmatig te maken gehad met blessures. Zo heeft hij een hielspoor en last van zijn knie gehad. Maar hij bleef toch doorlopen. De Nijmeegse vierdaagse heeft hij veertien keer gelopen. “Toen was ik die enorme drukte eromheen spuugzat, dus daar ben ik mee gestopt.” Toen Theo en zijn vrouw begin vijftig waren werd zijn vrouw ziek en overleed; voor Theo en zijn kinderen een moeilijke tijd. Dit is nu ruim dertig jaar geleden. Theo vertelt dat hij sinds die tijd geen warme maaltijden meer eet, op een hoge uitzondering na. “Warm eten doe je in mijn ogen voor de gezelligheid en dus samen.” Toch benoemt hij nog eens extra dat hij absoluut niet eenzaam is.
Tegenslag
Tot afgelopen februari liep Theo nog iedere dag en dan vaak zo’n twintig kilometer. Toen hij even koffie wilde gaan drinken bij een vriendin vroeg zij hem of hij het soms in zijn rug had. Theo zelf dacht dat het wel meeviel en hij de laatste drie kilometer nog wel naar huis kon lopen. “Dit viel flink tegen, ik had ineens veel pijn en kreeg het erg benauwd. Eenmaal thuis begon ik over te geven en werd heel ziek van de pijn. Ik heb al jaren prostaatkanker, maar die is ingekapseld. De controles daarvan waren eigenlijk al een hele tijd goed.” Omdat Theo zo ziek was werd er een petscan gemaakt, hieruit bleek dat het niet door de prostaatkanker kwam dat hij deze klachten had. Het bleek om twee ingezakte wervels en zware botontkalking te gaan. Theo heeft een ontzettend moeilijke tijd achter de rug waarin hij niet meer kon eten en dus flink afviel. “Ik weet niet hoe ik het allemaal gered heb in mijn eentje, het was verschrikkelijk. Ik had eigenlijk gewoon opgenomen moeten worden.” De pijn gaat niet meer over, maar werd uiteindelijk, na een diep dal, toch verdraagzaam volgens Theo. Hij krabbelde weer wat op en wilde hoe dan ook weer gaan wandelen. Hij besprak dit met zijn fysiotherapeut en begon met oefenen op de gang bij het wooncomplex waar hij woont. Daarna is hij om het wooncomplex rondjes gaan wandelen. Zoveel dat hij soms niet meer wist waar zijn eigen huis was. Inmiddels is Theo weer op het pad langs de Hooge Boezem te vinden. Het liefst iedere dag. Wel in de ochtend, want in de middag is de energie op. Theo loopt drie kilometer per dag, tot aan de Zijdeweg en weer terug. Een geweldige prestatie. “Mijn droom is om ooit weer tot aan de polsstok te kunnen lopen, maar als ik heel eerlijk ben, weet ik dat dat niet meer gaat lukken.”
