Aanstormend talent, Marianne van der Meulen

Hanneke Stoof

Wie, O die

Een van de vrouwelijke kunstenaars die exposeerde op de kunstroute in Linschoten was de 59-jarige Marianne van der Meulen. Zij maakte indruk met haar schilderijen van de drie apen, ‘horen, zien en zwijgen’. “In opdracht geschilderd”, vertelde Marianne, “ik vond het moeilijk om er afstand van te doen maar ze hangen erg mooi bij de opdrachtgever.” Ze exposeerde in de tuin bij Anke Lagendijk, samen met twee andere schilders, Monique Ilsink en Linda de Graaff.

Als een vis in het water

Marianne is getrouwd met Bert, moeder van twee kinderen en bonusmoeder van nog eens twee kinderen van Bert uit een eerder huwelijk. Samen hebben ze vijf kleinkinderen en er zijn er nog twee op komst. Zij vormen een mooi gezin.

Toen haar eigen kinderen klein waren heeft Marianne de Pabo gedaan. Eenmaal aan het werk in het onderwijs voelde zij zich als een ‘vis in het water’. ‘Ik kon daar al mijn creativiteit kwijt”, vervolgde Marianne, “mijn lessen werden verrijkt met een creatieve kwinkslag.”

Schilderen is een fijne uitlaatklep

“In 2010 werd ik ziek. Inmiddels is duidelijk dat ik het chronische-vermoeidheidssyndroom heb. Tijdens de zoektocht van ziek zijn en beter willen worden heb ik een paar jaar geschilderd bij Atelier Ingrid in Woerden. Al snel merkte ik dat schilderen een hele fijne uitlaatklep is. De tijd en alles om me heen kan ik dan vergeten”, vervolgt Marianne.

Na verschillende workshops en cursussen te hebben gevolgd is Marianne nu bezig met de opleiding bij Art Partout af te ronden. Zij krijgt klassikaal les en leert de technieken van de oude meesters.

Af en toe maak ik wat in opdracht

Daarnaast schildert zij op donderdagmorgen met een groepje van negen vrouwen bij De Tol in Linschoten. Dat is een gezellige en hechte groep die samen opdrachten bedenken en elkaar feedback geven.

Op de vraag wat Marianne met het schilderen wil bereiken, zegt zij: “Het is leuk als mensen mijn werk waarderen en zo af en toe maak ik iets in opdracht, maar dat is niet mijn uitgangspunt.”