4 minuten

Otto Beaujon

Op het nieuws van acht uur (komkommertijd, maar toch) werd het werkstuk van trotse studenten aan de technische universiteit van Eindhoven belauwerd: de studenten hadden het klaargespeeld een systeem te bedenken, te ontwerpen en als werkend prototype aan de wereld bekend te maken: een laadstation om een elektrische auto van gangbaar type in vier minuten op te kunnen laden. De gedachtegang was, dat het voltanken van een diesel- of benzineauto vanuit de reservestand ook ongeveer vier minuten kost, en dat het revolutionaire laadsysteem dat hen voor ogen stond de laatste bedenkingen tegen de elektrische auto wel weg zou nemen.

Het kostte wel wat meer energie dan de auto acht uren aan de laadstekker te leggen, maar even snel geholpen zijn als de auto’s uit de fossiele wereld was ook wat waard.

Het probleem draaide om de zeer hoge stroomsterkte die vier minuten lang de cellen van de batterij moesten geselen om het gewenste niveau van lading te bereiken. Gemakshalve: aan een stekker van 16 Ampère doet de auto er acht uur over om op te laden.

Ongeduldig als we zijn, willen we geen acht uur wachten, maar slechts 4 minuten. Dat is dus 120 maal zo snel. Maken we de laadstroom 120 maal zo hoog (1900 Ampère) dan smelten de accu, de auto, de kabels in de wijde omtrek ruim binnen de vier minuten, vermoedelijk al binnen vier seconden. Dat moet dus anders, heel anders. Met een snellader op gelijkstroom, denkelijk vanuit een veel grotere accu. Met gekoelde laadapparatuur, en een gekoelde accu in uw auto, opgebouwd uit afzonderlijk gekoelde cellen.

Veel intelligent denkwerk, eindeloze proefmodellen van nieuwe stroombronnen, gekoelde kabels, cellen en accu’s had een werkbaar prototype opgeleverd, hiep hiep hoera! Laden in vier minuten! Met als nevenresultaat dat behalve de kilowatturen laadstroom waarmee de auto meteen de baan weer op kan, er een veelvoud aan elektriciteit uit het net verbruikt is om te voorkomen dat het systeem smelt. Koeling dus, waarmee je ook een jaar lang een heel koelhuis met appelen mee had kunnen koelen.

Natuurlijk wil de klant daarvoor betalen, want elektriciteit is er immers voor iedereen, en je bent toch wel een baasje van je tijd als de mensen kunnen zien hoe jouw auto na vier minuten weer het hazenpad kiest?

Ik gun alle studenten een hoog cijfer voor hun natuurkundig, logistiek en technisch vernuft als aandeel in dit meesterwerk, maar ik zou er ook graag een cijfer, en op zijn minst een verantwoording van maatschappelijk besef bij willen zien. Waar zijn we nu eigenlijk mee bezig?