Pracht aan de Gracht was ‘prachtig’

Je werd gelukkig niet door de straten heengedragen, het was gewoon gezellig druk. De gerechten waren super, de wijn voortreffelijk en de sfeer en entourage prachtig. Pracht aan de Gracht was op vrijdag 19 augustus een festijn waar muziek en lekker eten met elkaar werden verbonden. Zo had de organisatie het bedoeld.

De leukste proeverij

Het moest de leukste streekproeverij van het Groene Hart zijn. En dat was het! Enkele beveiligers liepen hun rondjes door de stad. Ze hadden het gelukkig drukker met meegenieten van de gerechten dan met het handhaven van de orde. Het was gewoon héél gezellig en op een paar druppels na bleef het droog. De door een aantal bezoekers meegebrachte vesten konden om hun middel gebonden blijven. De ’timing’ van het evenement was niet alleen vanwege het weer perfect. Terug van vakantie kon iedereen culinair genieten en lekker bijpraten.

Zeer divers aanbod van gerechten en dranken

In drieëntwintig kraampjes boden restaurants uit de regio een keur aan gerechten aan en er waren voldoende plekken waar de lekkerste dranken werden aangeboden. Voor een muntje (van 3 euro) had je een lekker wijntje en voor anderhalf een wat exclusiever exemplaar. Die acceptabele prijs/pret-verhouding was er wellicht de reden van dat er weinig bier werd gedronken. De wijn was veruit het populairst. De meeste gerechten en aanverwante lekkernijen konden met twee munten aangeschaft worden. Of het nu: kaaskroketten, flammkuchen, kipsaté, gamba, tonijn met kimchi of coquilles waren, alle gerechten vonden gretig aftrek. Een ontevreden standhouder was nergens te bekennen.

Sfeervolle muziek

Begin van de avond was er muziek van een naamloos ‘gitaarduo met zang’ en van ‘Musique à la Carte’. In een landelijke krant stond: “wederom geen knalharde muziek” en “er komt wél een Oudewaterse band met ‘iets meer pit’.” Als je dat schrijft kom je vrijwel zeker niet uit de stad. Als klap op de vuurpijl trad namelijk de Oudewaterse band Windfall op (met de beste zangeres van Nederland) in de muziektent op de markt. De ’gouwe ouwe’ nummers werden luidkeels meegezongen en de voeten gingen van de vloer.

Ontbrak er nog iets?

Het commentaar bleef beperkt tot zaken als: het watertappunt was niet toegankelijk en een flesje water kostte een munt (3 euro dus), oude munten konden niet meer worden gebruikt, het was wel erg vroeg afgelopen en er was geen ijs te koop. De reden van de vroege sluiting laat zich raden en is misschien nog wel begrijpelijk, het niet meer geldig zijn van oude munten houdt wellicht juridisch geen stand, maar aan het ontbreken van ijs kon de organisatie natuurlijk niets doen. Kortom, de organisatoren mogen trots zijn op het evenement wat ze hebben neergezet. Het was prachtig aan de gracht!